Treese Sovereign must've realized that he's hugging me longer than he's supposed to. Kaya naman nang kahit paano ay kumalma na ako'y kusa na siyang kumalas mula sa pagkakayakap sa akin. He cleared his throat while not looking at me. "I told you to go back to the housekeeping department. What are you still doing here?" halatang pinipeke na lamang ang galit niyang tanong. "Sorry." I sniffed. "Nakatulog ako rito sa villa mo kasi hinintay kitang bumalik para mapakiusapan sana na huwag mo kong tanggalin." I held my hands. "Please, Sovereign. Okay na sa akin na tawagin akong tita o yaya ng mga bata. Alam kong matindi ang galit mo sa'kin. It might take forever for you to finally hear me out but I want to be part of their life . . . even if I am just a stranger in their eyes." Nagtama ang ting

