- อิ่มอุ่น -
มะ...ไม่ไหว ช่วยหน่อย… ใครก็ได้ช่วยน้องหน่อย~
ล่าสุดกล้ามเนื้อหัวใจของฉันมันได้พังลงไปแล้วค่ะเพราะเกิดจากการเต้นที่เร็วจนเกินไป! อร๊างงงง >//เวลาต่อมา...
"อุ่น ตื่นได้แล้ว หมดคาบแล้ว"
"พักเที่ยงแล้วเหรอ? =_="
"อื้ม"
ฉันที่เพิ่งตื่นยังมีอาการสะลึมสะลือแต่ก็กวาดตามองรอบห้องที่เหล่านักศึกษาปีหนึ่งกำลังทยอยเดินออกจากคลาสเรียนไปบ้างแล้วแต่เมื่อหันมองจนถึงอีกทางด้านของตัวเองแล้วฉันก็แทบกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจเมื่อปะทะสายตากับผู้ชายที่ที่นั่งติดกันซึ่งไม่รู้ว่าเขามานั่งตรงนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่! อีกทั้งยังยิ้มแป้นให้กับฉันในระยะประชิดอีกต่างหาก ห่างกันแค่คืบเดียว! คืบเดียวเท่านั้นจะไม่ให้ฉันตกใจได้ยังไง! -*-
"อะ...เอ่อ คือ..."
ท่าทางหน้าตาของฉันตอนตกใจมันคงดูตลกมากผู้ชายหน้าตาน่ารักตรงหน้าถึงได้หัวเราะออกมา
"ฮ่ะๆๆ น่ารักจังเลยน้า~ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราชื่อสมาย"
คนที่แนะนำต
