นานเกือบนาทีที่อิ่มอุ่นจูบผมจนพอใจพร้อมๆ กับที่ลูกอมในปากผมมันได้ย้ายไปอยู่ในปากของอิ่มอุ่นเรียบร้อยแล้วเธอถึงได้ยอมถอนริมฝีปากออกแต่โดยดีก่อนจะยิ้มหวานชอบใจใส่ผมอีกหนึ่งกรุบจนผมอดมันเขี้ยวไม่ได้เผลอกัดแก้มแม่งไปหนึ่งทีทำเอาคนยิ้มกว้างแทบจะเบะปากร้องไห้
"ตุ้ยนุ้ยกัดแก้มเรา~"
"เพราะเธอน่ารักเกินไป ขอโทษๆ "
ผมคลอเคลียริมฝีปากกับพวงแก้มแดงระเรื่อของเธออยู่อย่างนั้นหลายครั้งและเมื่อเห็นว่าอิ่มอุ่นไม่ได้งอนอะไรผมจึงผละตัวออกก่อนจะหันไปมองรถของไอ้สมายอีกครั้งที่มันขับรถผ่านมาทางผมพอดี
"กูกลับก่อนนะ มึงก็ขับรถดีๆ "
"เออ เหมือนกัน"
ร่ำลากันเพียงแค่นั้นรถของไอ้สมายมันก็เคลื่อนตัวออกห่างไปเรื่อยๆ ก่อนที่ผมเองจะเดินขึ้นรถและขับออกจากลานจอดรถของร้านตรงไปยังคอนโดทันที
การจะอุ้มอิ่มอุ่นที่เมาไม่ได้สติขึ้นคอนโดไม่ใช่เรื่องยากแต่ที่ยากคงจะเป็นเพราะมือของอิ่มอุ่นที่คอยเอาแต่ลูบไล้ร่างกายของผมไปมาจนผ
