บทที่ 10 - เมาเหมียนหมา [4]

1308 Words

- อิ่มอุ่น - "ปะ...ปวดหัว" ฉันบ่นงุบงิบขึ้นมาทันทีเมื่อลืมตาตื่นร่วมด้วยอาการปวดหัวที่แทรกเข้ามาอีกทั้งแสงแดดยามเช้าก็ทำให้ฉันต้องหยีตาเล็กน้อยก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปงกันแสงไม่พึงประสงค์นี้พร้อมทั้งกระชับกอดหมอนข้างเมื่อรู้สึกว่าแอร์ที่เปิดภายในห้องนอนทำให้ฉันรู้สึกหนาวกว่าปกติ แต่ทว่า...ฉันกลับรู้สึกว่าหมอนข้างตัวเองมันมีสิ่งผิดปกติบ้างอยู่ ทั้งๆ ที่ปกติแล้วมันต้องนิ่มสิแต่ทำไมวันนี้มันถึงแข็งปั่กผิดปกติล่ะ? ด้วยความสงสัยทำให้ฉันฝืนลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะเบิกตากว้างจนแทบถลนด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นว่าหมอนข้างที่ฉันกอดนั้นแท้จริงแล้วคือสรีระเปลือยเปล่าของใครบางคนที่ยังคงนอนให้ฉันกกกอดลูบคลำแน่นิ่งไม่ไหวติงใดๆ อยู่ต่างหาก! "O [] O" ฉันนี่แทบจะกรี๊ดเลยค่ะเมื่อตลบผ้าห่มออกแล้วเห็นว่าคนที่นอนกอดฉันเอาไว้และกำลังโชว์แผงอกแน่นๆ อยู่ตอนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกเสียจากพ่อตุ้ยนุ้ยยอดขมูขีของฉัน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD