- ติณณ์ -
สองชั่วโมงต่อมา…
"ฮ่าๆๆ! เมาแล้วล่ะสิ! เมาแล้วล่ะซี้~ ตุ้ยนุ้ยเธอน่ะยังอ่อนหัดนัก! ดูเราเป็นตัวอย่าง ดูว๊ายยยย~"
ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้กับคนที่คอยยกตนข่มท่านใส่ผมแม้ว่าคนคนนั้นจะมีท่าทีอ่อนปวกเปียกตัวเหลวจนเกือบหงายหลังตกเก้าอี้หลายครั้งแล้วก็ตามทำให้ผมต้องคอยโอบเอวเธอเอาไว้ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้เกิดการหงายหลังอย่างไม่ทันตั้งตัวของอิ่มอุ่น
ดูเอาไว้เถอะครับคนเก่งของพวกคุณน่ะกำลังเมาหมดสภาพอย่างไม่ต้องสงสัยในขณะที่ผมนั้นยังมีสติครบทุกอย่างแม้ว่าก่อนหน้านี้จะดวลเบียร์แก้วต่อแก้วกับอิ่มอุ่นก็ตามแต่ที่เธอเมานั้นก็เพราะว่าเธอคออ่อนเองต่างหาก ไม่ต่างจากทรายที่ตอนนี้ฟุบหน้าลงกับโต๊ะไปแล้วเรียบร้อย ยังดีที่ไอ้สมายมันก็ดูยังมีสติมากพอที่จะดูแลแฝดของตัวเองได้ผมจึงไม่ค่อยเป็นห่วงสักเท่าไหร่
แต่ไอ้คนในอ้อมกอดผมนี่สิ! อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าอิ่มอุ่นตั้งใจจะมอมเหล้าผมแต่ตัวเองกลับเมาซะได้ หึ
