07:15 PM
เครียด! โอ๊ยยยย!! ฉันเครียดมาก!! นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วนะตั้งแต่วันนั้นที่ฉันลืมตาตื่นแล้วคิดว่ามีอะไรกับตุ้ยนุ้ยแล้วแต่ทว่าความจริงแล้วไม่ได้มีค่า! มีแค่ทำกันภายนอกเท่านั้น!
แล้วหลังจากนั้นตุ้ยนุ้ยเขาก็ทำตัวกับฉันแบบปกติมากๆ! เขาไม่พูดถึงเรื่องพวกนั้นอีกเลย!! แต่ทำไมกลับเป็นฉันคนเดียวที่เครียด!!
เครียดเพราะผู้ชายไม่เอานี่แหละค่ะ! ตุ้ยนุ้ยทำให้ฉันรู้สึกเสียความมั่นใจในตัวเอง!
ไม่ได้การละ! ต้องปรึกษานังซันชายน์แล้วล่ะ!! ไม่งั้นฉันต้องเป็นบ้าแน่ๆ พูดถึงไหนอายถึงนั่น!!
ว่าแล้วก็ต่อสายตรงหามันด้วยการวิดีโอคอลเหมือนอย่างทุกครั้ง รอเพียงไม่นานทันทีที่ซันชายน์มันรับโทรศัพท์ฉันก็กรอกเสียงสูงร้อนรนในใจให้มันรับรู้
"มึ๊งงงง!!"
[อุ้ย อิดอก! กูตกใจหมดเนี่ย!]
คือมันดูตกใจจริงๆ นะ ข้าวในช้อนที่มันถือแอบกระเด็นออกจากช้อนเพราะมันสะดุ้งน่ะ
"กูมีร้อนรนในใจน่ะเพื่อน ถ้าไม่ได้คุยกับมึงกูต้อง
