- ติณณ์ -
ผมถึงกับนั่งนิ่งตัวแข็งทำอะไรไม่ถูกเมื่อจู่ๆ อิ่มอุ่นก็ร้องไห้แล้วบอกกับผมว่าเธอเสียใจที่ผมไม่ยอมเป็นของเธอทั้งๆ ที่เธอนั้นชอบผมมาก…
พวกคุณได้ยินไหมเธอบอกว่าชอบผมมาก! ได้ยินกันไหมครับ! เธอบอกว่าชอบผมแล้วล่ะ!!
คำพูดที่ผมอยากได้ยินมาตลอดหลายเดือนหลังจากที่ตัดสินใจเข้าหาเธอด้วยการตีเนียนและตอนนี้ผมก็ได้ยินคำนั้นจากเธอแล้ว! ในใจของผมมันทั้งยินดีและปั่นป่วนรุนแรงประหนึ่งคลื่นซัดโหมกระหน่ำ
ยอมรับว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาผมเฝ้ารอให้เธอพูดคำนี้ออกมาอย่างใจจดใจจ่อและเมื่อได้ยินมันหลุดออกมาจากปากเธอได้สักทีผมก็แทบจะกระโดดโลดเต้น แต่จะให้ผมแสดงอาการดีอกดีใจขนาดนั้นมันก็ไม่ใช่ผมไหม? สิ่งที่ผมแสดงออกไปจึงเป็นเพียงแค่การยิ้มบางๆ และสวมกอดอิ่มอุ่นที่ยังคงร้องไห้อยู่สะอึกสะอื้นอยู่
"ไม่ต้องร้องไห้แล้วๆ "
"ระ...เราเสียใจ~ ฮึก ตุ้ยนุ้ยไม่ยอมเป็นของเรา"
อิ่มอุ่นผละตัวออกเบะปากร้องไห้ แววตาของ
