∞∞∞∞∞
[ถ้ามึงอยู่ใกล้ๆ กูคงจะต่อยมึงสักผัวะแล้วว่ะไอ้ติณณ์ กูไม่คิดเลยว่าคนใกล้ตัวอย่างมึงแม่งร้ายที่สุดจริงๆ]
"..."
ผมไม่ได้พูดอะไรตอบกลับมันไปนอกจากเงียบเท่านั้นแต่ก็พอจะรู้ว่าตอนนี้ไอ้โอบมันก็คงโกรธผมมากมันถึงเอาแต่พูดบ่นไม่หยุดทั้งๆ ที่มันไม่ใช่คนพูดมากอะไร
[มึงกับน้องกูยังไม่ได้เลยเถิดอะไรกันไปใช่ไหม?]
"ยัง"
ตอนนี้อ่ะยัง แต่ในอนาคตน่ะผมไม่รู้ ยิ่งเราสนิทกันมากขึ้น ใกล้ชิดกันมากขึ้นความอดทนที่ผมพยายามกดมันเอาไว้ให้ลึกที่สุดก็เหมือนจะลดน้อยลงทุกที…
แม้แต่ตอนนี้สายตาของผมก็เอาแต่จ้องมองอิ่มอุ่นที่อยู่ภายในห้องนั่งเล่นคอยมองดูเธอหัวเราะและยิ้มร่ากับปลายสายวิดีโอคอลที่คาดว่าน่าจะเป็นซันชายน์เพื่อนสนิทของเธอ
แค่เห็นเธอยิ้มและหัวเราะมีความสุขใจผมแม่งก็สั่นขึ้นมาได้ง่ายๆ แล้วว่ะ คิดดูเหอะว่าผมแม่งเป็นเอาหนักขนาดไหน
[มึงชอบน้องกูจริงๆ ใช่ไหม?]
แม้สายตาของผมจะจ้องมองอิ่มอุ่นอยู่แต่
