หลังจากที่กลับมาจากซื้อของที่ซูเปอร์ในเวลาหนึ่งทุ่มกว่าๆ ฉันกับตุ้ยนุ้ยก็มาวัดส่วนสูงกันต่อโดยที่เอากำแพงห้องมุมหนึ่งของเขาเป็นตัววัดโดยมีใช้ดินสอและหนังสือเล่มหนาเล่มหนึ่งเป็นตัวช่วยเสริม
"วัดถึงหรือเปล่า? "
"บูลลี่กันทางอ้อมเหรอตุ้ยนุ้ย? "
ฉันมองตุ้ยนุ้ยตาขวางเมื่อเขาอำฉันที่กำลังเขย่งปลายเท้าจนเกือบสุดเพื่อวัดส่วนสูงให้กับเขาที่กำลังหลุบตามองฉันพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่บ่งบอกว่าเขานั้นน่าจะกำลังขำฉันมากแค่ไหนที่พยายามยืดตัวเพื่อวัดส่วนสูงให้กับเขา!
"ก็แค่ถาม เราเห็นเธอเขย่งจนกล้ามขาขึ้น"
"ตุ้ยนุ้ย! เราไม่วัดให้เธอแล้ว!"
ฉันลดมือที่กำลังถือหนังสือเล่มหนาลงก่อนจะมองเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึงและทำท่าจะผละตัวออกแต่คนตัวโตมือไวกว่ารีบรั้งต้นแขนฉันเอาไว้ให้หันกลับมามองเขาอีกครั้งที่กำลังทำสีหน้าสำนึกผิดอยู่
"ขอโทษๆ ไม่แกล้งแล้ว วัดต่อๆ "
ฉันทำปากยื่นปากยาวใส่เขาก่อนจะใช้หนังสือเล่มหนาวางบนหัวขอ
