- อิ่มอุ่น -
"เฮ้ออ..."
"ดีใจสิวะอิอุ่นเราเรียนจบ ม.หกแล้วนะเว้ย!"
ซันชายน์พยายามบิ้วอารมณ์ของฉันให้ตื่นตัวกระดี๊กระด๊าเหมือนอย่างมันแม้ว่าตอนนี้ฉันจะเฉาเป็นผักต้มก็ตาม
อมยิ้มในปากที่ว่าหวานยังไม่สามารถทำให้ฉันอารมณ์ดีได้เลย ทั้งๆ ที่คิดว่าวันสุดท้ายของการสอบมันควรที่จะเป็นวันที่ฉันดีใจที่สุดในชีวิตแล้วนะแต่ทว่าเมื่อถึงเวลาจริงๆ แล้วนั้นกลับรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก
การที่เห็นคนเดินไปเดินมาพลุกพล่านและถือปากกาในมือไว้คนแท่งเพื่อเขียนเสื้อนักเรียนอำลากันจนไม่มีพื้นที่แทบจะให้เขียนแม้แต่ชายเสื้อก็ยังจะเอา รวมถึงการให้ดอกไม้กันอะไรทำนองนี้มันทำให้ฉันรู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก
ฉันเรียนที่โรงเรียนนี้มาสิบกว่าปีเลยนะ ตั้งแต่ อ.หนึ่ง ยัน ม.หก มันเป็นอะไรที่ยาวนานและฉันรู้สึกอดใจหายไม่ได้จริงๆ
อีกอย่างวันนี้มันคือวันสุดท้ายที่เราจะได้เจอเพื่อนๆ ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เราจะได้เจอกันอีก รวม
