บทที่ 3 - พ่อหนุ่มติวเตอร์ [4]
1120 Words
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป...
"อุ่น ตั้งใจหน่อย"
ผมบอกอิ่มอุ่นเมื่อเธอเริ่มสมาธิหลุดทั้งๆ ที่เพิ่งจะสอนเธอได้เพียงแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นในขณะที่ซันชายน์ยังมีท่าทีปกติไม่ได้ทำตัวเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไถลตัวไปกับโต๊ะเหมือนอิ่มอุ่นแต่อย่างใด
"งือ~ เราอยากพักแล้วง่า~"
"..."
อ่อน...อ่อนไปหมดทั้งใจเมื่อได้ยินเสียงโอดครวญและสีหน้างอแงของคนที่นอนคว่ำหน้าลงกับโต๊ะใบหน้าแสนงอแงที่หันมองผมนั้นทำเอาผมที่กำลังจะง้างปากดุเธอต้องเงียบลงทันที
โอเค...ไม่เห็นจำเป็นต้องทำสายตาให้ดูน่าสงสารเหมือนหมาหิวข้าวขนาดนั้นก็ได้ ลำพังแค่เสียงโอดครวญงุ้งงิ้งๆ ของเธอก็ทำเอาผมใจอ่อนยวบแล้ว!
"พักห้านาที"
"เย้!"
สุดท้ายผมก็ยอมให้อิ่มอุ่นได้พักตามที่เธอต้องการ ท่าทีดีอกดีใจของเธอทำให้ผมได้แต่ส่ายหน้าใส่เธอด้วยรอยยิ้มบางๆ ในความเอ็นดูแต่ในขณะเดียวกันผมก็รับรู้ได้ว่ากำลังมีคนจ้องมองอยู่ก่อนที่ผมจะสบสายตากับซันชายน์เมื่อเขาอมยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ผมราวกับมีเลศนัยอะไรบางอย่าง
รอยยิ้มที่เคยประดับบนใบหน้าเลือนหายจากไปอย่างรวดเร็วราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนต่างกับซันชายน์ที่คว่ำปากลงเพียงนิดและพยักหน้าช้าๆ สองสามครั้งเชิงล้อเลียนผมก่อนที่เขาจะหันไปยิ้มกว้างให้กับอิ่มอุ่นด้วยใบหน้าใสซื่อแสร้งทำเหมือนว่าไม่เคยเห็นรอยยิ้มของผมมาก่อน
แต่ผมนี่สิ เริ่มตงิดในรอยยิ้มมีเลศนัยของซันชายน์ยังไงชอบกล กูเนียนของกูมาสิบห้าปี...หลบหลีกพี่ชายของเธออย่างไอ้โอบมาได้อย่างแนบเนียนตลอดรอดฝั่งแต่อย่าบอกนะว่าผมกลับมาโป๊ะเพราะซันชายน์เพื่อนสาวของอิ่มอุ่นที่เพิ่งจะสนิทกับเธอได้เพียงแค่สามปีเท่านั้น?
ไม่หรอก...ซันชายน์มันคงดูผมไม่ออกง่ายขนาดนั้นหรอก
...มั้ง?
"กูปวดฉี่ว่ะอุ่น มึงไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ้"
"เออๆ"
อิ่มอุ่นถูกซันชายน์ลากตัวให้เดินไปเข้าห้องน้ำพร้อมกับเขาส่วนผมก็เดินออกมาที่ตู้เครื่องดื่มซึ่งตั้งอยู่ตรงหน้าห้องสมุดและเลือกน้ำที่ตัวเองอยากกินกับอีกขวดหนึ่งที่เลือกเอาไว้สำหรับอิ่มอุ่น ส่วนอีกขวดนั้น...ก็เลือกเอามั่วๆ แม่ง จะชอบไม่ชอบก็แล้วแต่มันเถอะ -*-
บอกตรงๆ ว่าตอนนี้ผมเริ่มหมั่นไส้ซันชายน์แล้วว่ะ!
ผมเดินกลับมาที่โต๊ะอีกครั้งก็เห็นว่าอิ่มอุ่นและซันชายน์กลับมาแล้วก่อนที่ผมจะยื่นเครื่องดื่มที่อิ่มอุ่นชอบดื่มให้กับเธอที่มองมันด้วยความแปลกใจ
"อุ้ย! บังเอิญหรือเปล่าเนี่ยซื้อเครื่องดื่มที่อุ่นชอบพอดีเลย"
ผมตวัดตามองคนพูดอย่างซันชายน์ที่ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวได้โคตรน่าหมั่นไส้ก่อนที่ผมจะหันไปคุยกับอิ่มอุ่นที่รับเครื่องดื่มจากผม
"คิดว่าน่าจะชอบอันนี้น่ะ ก็เลยซื้อมาให้"
"อ่อ ขอบใจน้า~"
ผมอยากจะยกมือขึ้นมากุมหัวใจตัวเองเมื่ออิ่มอุ่นส่งยิ้มกว้างให้กับผมเหมือนเด็กๆ กำลังดีใจที่ได้ของเล่นจากผู้ใหญ่ก่อนที่ฟีลความรู้นั้นของผมจะถูกขัดด้วยเสียงกระแอมไอของก้างขวางคอชิ้นโตอย่างซันชายน์
"แล้วของเราล่ะคะคุณติณณ์?"
"..."
ผมถอนหายใจหนักๆ เหนื่อยหน่ายใส่ซันชายน์ก่อนจะยื่นเครื่องดื่มในมือส่งๆ ให้เขาไปราวกับจำใจทำเอาเจ้าตัวเบะปากใส่ผมในความสองมาตรฐานที่แสดงออกอย่างชัดเจน
ต้องเข้าใจนะว่าไม่ได้อยากจะเต็มใจซื้อมาให้แต่เป็นเพราะคำว่าเพื่อนของอิ่มอุ่นมันพ่วงท้ายมาด้วยผมจึงต้องซื้อมาให้เขาเช่นกันแต่ทว่าซันชายน์กลับไม่รับขวดน้ำจากผมอีกทั้งยังหรี่ตามองผมสลับกับมองขวดน้ำในมือคล้ายกับบังคับให้ผมเปิดขวดน้ำให้เขาอีกต่างหาก
"ถ้ามีน้ำใจ...ช่วยเปิดฝาให้ด้วยได้มั้ยคะ? พอดีไม่มีแรงเปิดน่ะค่ะ"
น้ำเสียงจีบปากจีบคอและสายตาของซันชายน์ที่จ้องมองผมคล้ายกับว่าเขากำลังถือไพ่เหนือกว่านั้นทำให้ผมลังเลว่าจะเปิดขวดน้ำให้เขาดีไหมเพราะถ้าผมเปิดขวดให้ก็เท่ากับว่าผมนั้นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับเขา
เราสองคนจ้องหน้ากันไม่ลดละในขณะที่ซันชายน์นั้นส่งสายตาคล้ายกับกดดันผมกลายๆ ประมาณว่า...
'ถ้าไม่เปิดให้ฉัน...ฉันจะบอกความลับของเธอนะ? เอาไหมล่ะ?'
แน่นอนว่าผมนั้นยังคงยืนนิ่งไม่ขยับราวกับว่าเราสองคนนั้นกำลังทำสงครามประสาทกันอยู่จนกระทั่งเจ้าของน้ำเสียงจีบปากจีบคอนั้นหันไปคุยกับอิ่มอุ่นแม้ว่าสายตาของเขากำลังจ้องผมอยู่ก็ตาม!
"อิอุ่น...มึงรู้ปะว่าตอนนี้ในห้องเรามีคนชอบมึงอยู่คนนึงนะ..."
"คะ...ใครวะ? มึงรู้เหรอว่าใคร! O_O"
ดวงตาที่แลดูเหวี่ยงตลอดเวลาของอิ่มอุ่นเบิกกว้างขึ้นราวกับตกใจกับคำพูดของซันชายน์ในขณะที่หัวใจของผมเริ่มเต้นแรงมากขึ้นๆ
"รู้สิ เพิ่งรู้เมื่อกี้ด้วย อาจจะเป็น..."
แกร๊ก! ปั่ก!
ไม่รอให้ซันชายน์มันได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น ขวดเครื่องดื่มที่ผ่านการถูกเปิดฝาอย่างรวดเร็วจากฝีมือของผมก็ถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะตรงหน้าซันชายน์จนน้ำในขวดกระฉอกออกมาแต่เขากลับมองหน้าผมแล้วหลุดหัวเราะขำออกมาราวกับสะใจที่สามารถทำให้ผมเปิดขวดน้ำให้เขาได้ตามที่ขอต่างจากอิ่มอุ่นที่ได้แต่นั่งงงกับคำพูดของเพื่อนสาวของเธอต่อไป
ส่วนผมนั้น...ได้แต่กัดฟันแน่นเมื่อความลับที่ปกปิดเอาไว้มาตลอดสิบห้าปีกลับถูกล่วงรู้เพียงเพราะแค่ผมหลุดยิ้มออกมาคนเดียวให้กับความเอ็นดูของอิ่มอุ่นเท่านั้น!
ขออย่างเดียว...ขออย่าให้มันเพิ่งบอกอิ่มอุ่นหรือไอ้โอบเลย! ไม่อย่างนั้นการตีสนิทเข้าหาอิ่มอุ่นเพื่อพัฒนาความสัมพัน์ต่อไปในอนาคตมันต้องพังไม่เป็นท่าแน่ๆ!
∞∞∞∞∞
ว้ายยยยยยยย ฟามลับมันไม่มีในโลกนะคะพี่ตุ้ยนุ้ย!
- Writer
