22.Bölüm: “Dönüş”
Mihriban Kandaş… 🤭
# 🌸 “Gönül taşla kırılmaz,” dedi derviş… Ya ses tonu ile kırılır, ya da söz tonuyla… 🌸 #
Bendeki durum da tam olarak buydu. Yaman’ın canımı acıtıp öylece yatağına geçip uyuması, biraz daha içimi acıttı. Rahmetlik annem, babamla tartıştığında babam gelip ondan özür dilerdi, annemde hemen kabul ederdi. Bu durumuna ben tebessüm ederdim. “Çok hızlı affediyorsun,” diye anneme söylendiğim bile olmuştu. Rahmetli, “Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez,” sözünü tekrarlardı hep.
Yaman’dan ufacık da olsa bir özür bekledim. Tamam, anlaşmalı evlilik yaptık. Tamam, onun çok kızdığı bir hareketi yaptım, ensesine şaplak attım ama karşılığı bu canımı acıtmak olmamalıydı. Zaten sözleri ve ses tonu yeterince kırıcıydı; üzerine bir de sessizce odaya kapanıp hiçb
