EFSUN
Öpücüklerimiz derinleştikçe içimdeki arzunun ipleri birer birer kopuyordu. Tenini daha çok hissetmek, nefesinin sıcaklığında kaybolmak istiyordum.
Parmaklarım iradem dışında hareket ediyor, tırnaklarım teninde izler bırakıyordu. Kendimi kaybetmiş, onun altındaki kıvrımların arasında yok oluyordum adeta.
“Ahhh…” diye inledim, sesim boğuk bir arzuyla çatallandı. “Miran… Lütfen, seni istiyorum,” dedim, nefesim hızlanmış, göğsüm bir kafes gibi inip kalkıyordu.
Gözlerimi sımsıkı kapamıştım. O ise kollarını belime doladı, bedenini bedenime ördü adeta. Sıcak avuçları baldırlarımdan aşağı kayarken bacaklarım titredi; içimde bir kıvılcım parladı, sonra o kıvılcım alev aldı.
“Evet…” dedim, boğazımdaki düğümü yutar gibi. “Dokun bana… Lütfen…”
Sesim yalvarışla fısıltı arasında bir yerdey
