Lopend haasten wij ons naar de achterkant van het schip. Marcus heeft niets meer gezegd na zijn verhaal.
'Em ik ben bang' zegt Tommy die op de rug van Noah zit.
'Ik weet het jongen, ik ook. Maar alles komt goed' probeer ik hem gerust te stellen.
Ik voel dat Noah mijn hand vastpakt wanneer Marcus zijn pas vertraagd.
'We zijn er' zegt hij terwijl hij een hele scan van zijn lichaam doet, ogen, hand, om dan een deur te openen.
'Waar zijn we pap?' Vraagt Noah terwijl hij Tommy voorzichtig naar zet, die eenmaal op de grond, zo h direct aan mij vastklampt.
'Ons vervoermiddel uit dit zinkend schip'
'En de rest dan?'
'Die zijn hopelijk op tijd bij de algemene noodschepen'
'Waarom gaan wij dan daar niet mee, waarom hebben wij een eigen? Pap ik weet dat je iets verzwijgt, wat is het. Je moe
