The space between home

19

Ik heb een blauwe jeansbroek met gaten aan met daar op een zwart bloesje. Mijn haar is ingevlochten net als die van Aria. Na het ontbijt zijn wij al lopend naar de afgesproken plaats gesprint. Ik kon maar niet kiezen wat Aria aan moest doen waardoor wij net niet te laat zijn aangekomen. Aria heeft zen geel kleedje aan dat haar beeldig staat. Ik zie mijn klasgroep klaarstaan en loop naar hen toe. Eenmaal dat iedereen er was, er waren er een paar te laat, en de leerkracht begon de groepjes op te noemen.

Na 6 minuutjes zijn de groepjes gemaakt. Ik sta naast Luna en zie Noah en Newt elkaar boos aankijken en ze stappen allebei een stap naar mij toe. Ik neem Luna haar arm en stap een meter naar voren om bij die twee sukkels vandaan te zijn.

'Hey Luna, ik ben Emily' zeg ik terwijl ik de jongens een verwijtende blik geef.

'Ik weet wie jij bent, jij bent samen met Newt' zegt Luna terwijl zij met haar hoofd wijst naar Newt die een boze staar wedstrijd lijkt te houden met Noah. Ik rol met mijn ogen en wendt mij terug naar Luna.

'Ja' zeg ik droogjes en Luna kijkt mij met een opgetrokken wenkbrauw aan. Ik knik met mijn hoofd en ze snapt dat ze er verder niet veel over moet vragen.

'Jij bent ook bevriend met Noah en Aria, zaten jullie in elkaars klas op aarde?' Vraagt Luna verlegen.

'Jep, Aria is al zo lang als ik kan herinneren mijn beste vriendin'

'En Noah?' Vraagt Luna blozend. Ik probeer mijn erfenis niet te laten zien want dan zou ik weer vragende blikken krijgen over waarom ik jaloers ben.

'Een vriend' zeg ik en ik probeer normaal te klinken.

De leerkracht roept ons samen en zegt waar elk groepje naar toe gaat. Groep 5 gaat naar België.

Wij lopen met een gids mee naar de ruimte shuttle die ons naar het moederschip van België brengt.

'Ga allemaal op een stoel zitten en klik je gordel vast' zegt de gids.

Ik zet mij neer tussen Luna en Tom met voor mij de gids en daarnaast Newt en Noah die geërgerd naar voren kijkt. Ik zie dat Newt naar mij kijkt, waarom zit je niet naast mij zegt zijn blik en ik antwoord hem omdat jij en Noah zich gedragen als hebzuchtige sukkels. Newt kijkt mij even verbaasd aan en draait zich dan terug naar voren. Ik draai mij op mijn beurt om naar Tom. Tom heeft bruin haar met licht bruine ogen. Op zijn gezicht heeft hij paar sproeten. Ik snap wel waarom Aria hem leuk vindt.

'Hey, jij bent Tom toch?' Vraag ik zo nonchalant mogelijk.

'Eeuhmm ja, jij bent toch Emily he, de vriendin van Aria?'

'Jep, de aller beste.' Tom is een verlegen jongen maar de manier waarop hij Aria met een lach uitsprak verteld mij genoeg. Ik kan niet wachten om Aria mijn ontdekking te vertellen en dan moet ik ze alleen nog koppelen. Ik voel dat er ene glimlach rond mijn mond verschijnt en zet mijn gesprek verder. Tijdens de vlucht maakte Tom mij zo aan het lachen dat iedereen naar mij keek. Noah en Newt trokken hun wenkbrauw op en Tom wende snel zijn ogen af. Ik probeerde een lach in te houden en keek verontschuldig naar de gids die midden in zijn zin was. Hij hervatte zijn zin weer (geen flauw idee waar het over ging) en wees naar voren. Ik keek met grote ogen naar het ding waar de gids naar wees, net als alle andere klasgenoten kon ik een "hooo" niet onderdrukken. Boven op het ruimteschip van België stond een beeld omhuld door glas.

'Dat is het Atomium, het monument van België. Vlak nadat het ruimteschip gebouwd was hebben de Belgen het beeld van Brussel verplaatst naar hier.' Deelde de gids mee.

Dit wordt een leuke uitstap dacht ik en één van de sluizen van het grote ruimteschip ging open.