The space between home

7

Die avond ging snel voorbij, Tommy zit in zijn boek te lezen en ik kijk wat naar de saaie programma's op tv.

De ochtend erna word ik wakker door de beltoon (een liedje van ABBA) en nee snel op in de hoop dat Tommy er niet wakker van geworden is.

'Hallo?'

'Em, met mama hier' hoor ik met een knarsende stem door de telefoon.

'Mama is er iets, ben je ziek? Je klinkt zo slecht'

'Er is iets dat ik jullie moet vertellen' en er klinkt gesnik aan de andere kant van de lijn.

'Mama je maakt me bang, is er iets gebeurt? En waar is papa?'

'Gisteren was er weer een storm, we gingen samen naar de schuilkelder maar jouw vader wou nog iets gaan halen in de keuken'

'Is alles oké!'

'Voor dat ik het wist klonk er een luide knal en vliegt de Luik van de schuilkelder dicht. Ik probeerde eruit te komen om jullie vader te gaan halen, echt waar, maar ik geraakte maar niet uit de kelder'

'Mama wat wil je nu zeggen?'

'Heel vroeg deze ochtend kwamen de brandweermannen mij bevrijden uit de kelder maar papa was nergens te vinden, heel de keuken was meegesleurd door de tornado'

'Mama wil je nu zeggen dat, dat ...' ik kreeg de woorden niet uit mijn keel.

'Het spijt mij zo Emily, hij hield do veel van jou en Tommy'

' ik moet gaan, Tommy is net wakker, ik zal het hem wel vertellen' zei ik met rollende tranen die over mijn wangen naar beneden gleden.

Het was niet makkelijk om alles verwoord te krijgen, Tommy zat maar stil inde zetel zonder maar een spiertje te bewegen. Na paar minuten zag ik de eerste van vele tranen vallen en storten Tommy helemaal in elkaar. 'Nee Em, nee, papa ging naar hier komen op samen met ons naar de nieuwe planeet te gaan. Hij had het beloofd'

'Ik weet het Tommy, ik weet het' zeg ik terwijl in mijn armen rond Tommy heen sla en hem bescherm tegen al het verdriet dat rond ons hing.

Nadat Tommy gestopt was met huilen ging ik een kopje chocomelk maken om hem nog wat te troosten toen de deurbel ging. Toen ik opendeed stond de familie Flynn voor de deur en vroeg of wij iets wouden gaan drinken samen. Die hebben het nieuws zeker ook doorgekregen dacht ik in mij eigen voordat ik mijn jas pakte en met Tommy naar buiten ging. We waren nog maar net aangekomen bij het huis van Noah om na de drankjes pannenkoeken te bakken. Toen alles zwart wordt.

Ik word wakker op een bed en Tommy is net een washand over mijn gezicht aan het leggen, ik doe mijn ogen open en hoor Tommy roepen dat ik wakker ben. 'Is alles oké?' hoor ik Alex vragen, 'ik denk het wel, het werd me gewoon te veel, het zorgen voor Tommy, de dood van papa' ' kom hier kindje' en Alex geeft mij knuffel, op dat moment komt Noah binnen en vraagt of hij mee naar huis kan lopen met ons, 'natuurlijk' antwoord ik opgelucht. Onderweg naar huis zit Tommy op de schouders van Noah, 'wat is er met die meneer?' vraagt Tommy aan Noah, een meneer wordt opgepakt door twee politieagenten en het gaat er ruig aan toe. 'Hij is waarschijnlijk een crimineel die stiekem aan boord is geraakt ' antwoord Noah zonder er veel aandacht aan te besteden. Ik weet dat er een gevangenis op elk ruimtestation is, maar ik had nooit gedacht dat het ooit gebruikt zou moeten worden. 

Thuis gaan ik en Tommy voor de televisie zitten, wij zetten Toy Story op, de lievelingsfilm van Tommy. 'Gaan we verstoppertje spelen?' Vraagt Tommy nadat de film gegaan is, 'oké, ik tel af vanaf 20, 20,19,18, 17...' op 1 gaat de bel, ik doe open en een man, nee niet zomaar een man, de man die daarstraks opgepakt werd, pakt mij vast en trekt mij naar de zetel, ik zie Tommy nog net door de deur glippen voordat de man de deur dicht gaat doen. Hij steekt een zakdoek in mijn mond en bedreigd mij met een mes, 'als je roept dan snij ik je keel door'. Tringggg, de bel gaat en ik voel meteen de spanning van de meneer afspringen, ik moet ze waarschuwen, denk ik in mezelf, maar ik ben te laat, de deur gaat langzaam open en de Flynns staan voor de deur. 

Het lukt mij net een deel van mijn mond vrij te maken waardoor ik help kan roepen, meteen komt iedereen in actie, de man neem mij vast terwijl hij een mes tegen mijn keel houdt, Alex is naar voren gesprongen en Noah heeft een pan vastgepakt, alles gebeurt in een fractie van een seconden. Voor dat ik het weet staat de politie ook in het huis met Tommy aan hun zijde. 'laat het mes vallen' zegt een van de politieagenten, 'nee, ik wil niet in de ruimte losgelaten worden' zegt de man nerveus. 'Dit meisje heeft jou niks misdaan, haar broertje heeft alleen haar nog, de mama is op aarde en de papa is onlangs overleden, je gaat toch niet het ene dat hij nog heeft afpakken' zegt Alex wijzend naar de huilende Tommy. 'Ik ben ook mijn familie kwijt' zegt de man terwijl hij het mes een beetje laat zakken. 'Ik had geen zus maar wel een broer, hij is gestorven toen ik 5 jaar oud was omdat hij een koekje uit de kast had genomen zonder toestemming' de mes in zijn hand blijft zakken, 'dus toen ik 12 was heb ik als wraak mijn vader gedood, mijn mama wou mij tegen houden en dat kon ik niet laten gebeuren' de man kijkt naar mij en dan naar Tommy en beslist om de mes weg van mijn keel te bewegen, 'sorry' zegt hij nog voordat hij geboeid word door de agenten. Tommy loopt naar mij, bibberend blijft hij zeggen dat hij van mij houdt. 

Eenmaal de politieagenten weg zijn is het rustiger in huis, de Flynns zijn achtergebleven en Tommy is in slaap gevallen direct nadat ik hem in bed heb gelegd, wat niet zo makkelijk was want hij wou mij niet meer alleen laten. 'Pap, ik ga als het mag van Emily hier op de bank blijven slapen voor een nachtje, gewoon om zeker te zijn dat alles oké is' zegt Noah terwijl hij vragend naar mij kijkt, 'Ik zou het heel fijn vinden' zeg ik eerlijk. Ik ben terug in "Gelato" en zie de tsunami's aan komen, ik wil wegrennen maar ik zit vast aan de grond, ik roep om hulp maar niemand komt mij helpen, de tsunami komt dichter en dichter tot dat.…'aaaaa', ' is alles oke?' Noah komt de kamer binnen gestormd met een pan in zijn handen, 'euhm, ja, ik had een nachtmerrie, wat doe je met die pan?', 'Niks, ik dacht dat er iets was maar ik ga best nu weer naar de zetel' zegt Noah terwijl hij blozend weg gaat. 

Een nachtmerrie, het is de eerste keer in een lange tijd dat ik een nachtmerrie heb gehad. Vandaag komen de nieuwe mensen uit Canada naar mijn school, een broer en een zus van mijn leeftijd. De ochtend erna word ik wakker door de geur van spek en ei, ik kleed mij aan en ga mijn kamer uit.  'Goedemorgen Emily, ik heb ontbijt klaargemaakt' zegt Noah met Tommy aan zijn zijde, pannenkoeken bakkend. Ik ga aan de eettafel zitten en pak mij wat vers gemaakte pannenkoeken en spek. Na het ontbijt zetten we Tommy af aan zijn klas en gaan naar de onze, waar Megan al op Noah wacht. 'Wat doet zij hier' zegt Megan met een gele blik op mij, 'ik moet naar school, ik zit in jouw klas’. 'Sorry' zegt Noah zo stil dat alleen ik hem kan horen. Met een kleine glimlach ga ik de klas binnen en ga op mijn gebruikelijke plaats zitten.