Wenshie's POV
Ilang araw na wala sa kaniyang sarili si Wenshie. Mukhang marami pa siyang hindi alam kay Khier. Ilang araw na rin na walang paramdam si Hermes sa kaniya, she sent a text messages to Hermes pero walang siyang natanggap na reply mula rito.
She was in navy before as a medical surgeon.
But something happened… she was traumatized after saving those wounded women in Brazil after a year nagpasya siyang pag-aralan ang kanilang negosyo.
Walang nakaaalam sa pamilya ni Wenshie kung ano ang nangyari sa kaniya noon.
“Let’s talk.” Basa ni Wenshie, sa mensahe ni Khier.
Masama ang kaniyang pakiramdam mula pa kahapon. Gusto niyang reply-an si Khier, pero mas nangingibaw ang takot niya sa kaniyang ama.
Binalaan na siya ng kaniyang ama na iwasan si Khier.
Wenshie didn’t know that, her father, knew Khier, pero hindi rin malabong mangyari iyon dahil kilala ng ama niya ang ina ni Hermes.
Wala ring naikuwento si Hermes sa kaniya tungkol kay Khier noon. Khier is still a mysterious to Wenshie.
But Wenshie knows , her father, is hiding something from her…
Kanina pa palakad-lakad si Wenshie sa loob ng kaniyang kuwarto, bukas darating ang kaniyang ama. Hindi maganda ang relasyon ng ama niya at ang kaniyang Lolo Menandro, may sariling mansyon ang kaniyang ama sa Taguig at sa Laguna naman nanatili ang kaniyang lolo.
Alam ni Wenshie ang dahilan kung bakit uuwi ang kaniyang ama ng Pilipinas, he wanted to talk personally to Hermes grandfather about thier wedding.
Isa rin ito sa dahilan kung bakit ilang araw na rin siyang walang maayos na tulog.
Pasado alas-tres na ng hapon pagtingin ni Wenshie sa oras sa kaniyang cell phone may tatlong missed call na rin si Khier. Wenshie decided to take a shower. Inaayos niya muna ang duffle bag niya saka pumasok sa loob ng banyo.
After almost 20 minutes, natapos na naligo si Wenshie.
She wears a plain navy blue cotton shirt at faded maong jeans na pinaresan niya ng sneakers.
Pinasadahan muna ng tingin ni Wenshie ang sarili sa salamin bago dinampot ang maong na jacket na nakapatong sa kaniyang kama katabi ng duffle bag niya.
Habang pababa ng building ng condo niya si Wenshie, hindi niya alam pero hindi siya mapakali. Dumeretso siya sa parking area sa basement ng condo building kung saan naka-park ang itim niyang BMW.
When Wenshie finally driving her car, she received a message from Mensia. Instead na sagutin ang mensahe nito, pinatay ni Wenshie ang kaniyang cell phone.
She wanted to be alone right now, para makapag-isip nang mabuti ng walang distractions sa paligid.
Habang nasa banyo siya kanina, a familiar scenario flashes on her memory.
Kahit malabo man ang palagid Wenshie knows that she was the girl who desperately begging to a armed man not to kill her.
She used to be a surgeon in navy as well as a well-trained navy officer but things changed when she was in Brazil. May mga alaala siyang hindi natatandaan. Because of her traumatic experienced she decided to leave the navy.
Noong nasa US pa siya nakatanggap ng death threat si Wenshie kaya tuwing lumalabas siya, she makes sure na may kasama siya at alam ng kaniyang ama. Napanatag lang siya noong nakilala niya si Hermes.
Natigil ang pagpadala ng kung sino man sa kaniya ng pagbabanta sa kaniyang buhay.
She thought it was connected to her father, kalaban sa negosyo but the sender sent her, a photo… her photo, nakatali ang kamay at paa habang nakaupo sa isang kahoy na upuan, nakapiring ang mga mata, at may bahid ng dugo ang kaniyang bibig.
after almost dalawang oras na biyahe, nasa harap ng isang may hindi kalakihan na rest house si Wenshie sa Batangas.
Nang naiparada ang kaniyang sasaiyan, mabilis na lumabas siya habang nakasukbit ang dalang bag.
Isang pamilyar na pigura ang sumalubong sa kaniya.
“Akala ko hindi ka na darating, kanina ka pa naman niya hinihintay,” bungad sa kaniya ng babae.
“I promised to visit here, remember?” nakangiting paalala ni Wenshie sa babae.
Akmang kukunin nito ang kaniyang bag nang inawas ni Wenshie ang sarili sa babae.
“Magaan lang ito, ako na,” aniya sa babae.
She’s still beautiful as ever. Parang hindi tumatanda. Ang iilang kulay puti na buhok nito ay kitang-kita na.
Isang makisig at matipunong pigura ang nakaabang sa bungad ng pintuan. Isang malapad na ngiti ang sinalubong nito sa kaniya.
Mabilis na naglakad si Wenshie patungo sa lalaki. A mischievous smile plastered on her lips.
“Calvin!” Yumakap si Wenshie sa lalaki.
“Late ka yata sa usapan natin,” paninita ni Calvin kay Wenshie.
Kinurot ni Wenshie sa tagiliran si Calvin. Matapos ang kaunting asaran nila ay pumasok na sila sa loob.
Isang nakatatakam na mga putahe ang nakahanda sa long table.
“Marami ka bang bisita, Calvin?” nakakunot-noo na tanong ni Wenshie sa lalaki.
Tumawa naman si Calvin at nagkibit-balikat. “Tayo lang naman ang nandito.” Hinila nito ang upuan at umupo.
“Last supper ba ito?” natatawang tanong ni Wenshie sa lalaki.
“Matakaw ka kaya pinadamihan ko ang mga pagkain,” nang-aasar na sagot ni Calvin sa kaniya.
Calvin was her savior,he is a psychiatrist, who helped her to overcome her truama. Calvin is helping her, secretly.
Walang alam ang pamilya niya sa kaniyang kalagayan, magaling siyang magtago ng totoong emosyon at nararamdaman niya.
Bago pa man pinakilala sa kaniya ni Hermes si Calvin ay magkakilala na sila nito. But they acted as if they didn’t know each other that time. Isa sa nagturo sa kaniya sa paggigitara ay si Calvin.
Nagkakilala sila nito sa isang bar sa US, she almost killed the stranger who tried to molest her outside the bar.
Calvin was there the only witnessed who saw everything. That moment Calvin knew something was odd about her action, naging bayolente siya at wala sa sarili. At doon nagsimulq ang pagkakaibigan nila.
Mentally Wenshie knows shen unstable at kailangan niya ng tulong ng isang propesyona, Calvin offered her a helped but she strongly refused it. Pero sadyang makulit din ang tadhana when she almost got kidnapped, nandoon din sa lugar na iyon si Calvin at first she thought Calvin was stalking her.
She also almost killed those kidnappers. Naging blangko siya at hindi niya alam kung ano ang kaniyang ginagawa. Nang nahimasmasan siya nasa isang hindi pamilyar na silid si Wenshie, it was a private room sa isang hospital na pagmamay-ari ng pamilya ni Calvin.
On that moment, she accepted Calvin helped.
She’s not afraid to those who’s trying to kidnap or hurt her, Wenshie is more afraid to herself at baka sa susunod na mawala siya sa kaniyang sarili masaktan niya ang mga taong mahalaga sa kaniya.