ตอนที่ 6 ช่วยทำให้ฉันเสร็จทีค่ะ 🔥🔞🔥

1513 Words

“เธออย่ามาร้องอ้อนวอนให้ฉันหยุดแล้วกัน!” เสียงทุ้มยกร่างเล็กให้ตามมาขึ้นคร่อมอย่างต้องการปลดปล่อยส่วนกลางกายที่กำลังแข็งขืนอยู่ในตอนนี้ “พะ พี่ช่วยทำเบาๆ หน่อยได้ไหม?” “หึ ถ้าจะให้ฉันทำ…เธอไม่มีสิทธิ์ร้องขอ” ฝ่ามือใหญ่ล็อกคอขาวให้โน้มลงมาพร้อมบดเบียดจูบอย่างดูดดื่มเรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปด้านในตวัดลิ้นเลียดูดชิมความหวาน “อื้อ อ่าส์” แฮ่กๆๆ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนสูดดมความหอม ฝ่ามือข้างหนึ่งบีบขยำหน้าอกอวบอิ่ม เขาดูดเม้มยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างเอาแต่ใจ “อ่า เสียว” แขนเรียวโอบรัดรอบคอแกร่งแอ่นหน้ารับสัมผัสวาบหวิวอย่างเร่าร้อน “เธอแม่งยั่วฉิบ…ถอดแว่นออก” น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบบอกข้างกกหู เขาเริ่มถอดเข็มขัดตัวเองออกอย่างระบายความอึดอัดคับแน่น “ช่วยทำให้ฉันเสร็จทีค่ะ” ดวงตาฉ่ำเยิ้มจ้องมองร่างสูงเบื้องหน้า เธอได้แต่ครุ่นคิดว่าตัวเองควรจะทำตามที่เขาบอกดีไหม “อื้อ ร้อน” แม้แอร์ภายในรถยังคงทำงานได้เป็นอย่างดี ทว่าไฟราคะด้านในยังคงเต็มไปด้วยความต้องการที่พร้อมจะแผดเผาพวกเขาทั้งสองคน “ยกสะโพกเธอขึ้น แล้วถอดกางเกงออก” “อื้อ” ร่างกายที่ร้อนผ่าวได้แต่ทำตามร่างสูงบอกด้วยความเต็มใจ เธอแค่ต้องการเสร็จเพียงเท่านั้น “ถอดแว่นออก” เรียวนิ้วร้อนสอดใส่เข้าไปด้านในร่องแยกกลีบกุหลาบอย่างต้องการให้เธอเสร็จสมอารมณ์หมาย แต่จะไม่ใช่ด้วยนิ้วของเขาเป็นแท่งร้อนกลางกาย “อื้อ อ่าส์ อยากเสร็จจัง” เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความเร่าร้อนในกายสาว “ฉันสั่งเธอไม่ได้ยินเหรอ?” “อื้อ” เจ้าขาถอดแว่นตาออกสมองขาวโพลนบ่งบอกว่าเธอสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อสนองตัณหา “หึ…” ไตเติ้ลที่เห็นใบหน้าสวยจากแสงไฟสลัวภายในรถ นั่นจึงทำให้เขาจำได้ในทันทีว่าคนตรงหน้าคือเจ้าขา “ช่วยเอามันใส่เข้ามาในตัวฉันที” น้ำเสียงแหบหวานพูดพร้อมกับบดเบียดจูบลงมาที่ริมฝีปากหยัก “ได้สิ เธออย่าร้องขอชีวิตแล้วกัน” “อื้อ” ฝ่ามือใหญ่ชักรูดแท่งร้อนสองสามครั้งพร้อมกับสอดใส่แท่งร้อนเข้าไปในแยกกลีบกุหลาบที่เต็มไปด้วยน้ำหวานสีใสไหลเยิ้มออกมา เพียงแค่ปลายหัวหยักเข้าไปด้านในช่องทางคับแน่น เธอยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยด้วยความเสียวสะท้านและรู้สึกเจ็บอยู่ไม่น้อย แต่ความต้องการของเธอก็มีมากพอจนไม่อาจจะหยุดอยู่แค่ตรงนี้ “อื้อ เจ็บจัง” เสียงกระเส่าพูดบอกกับร่างสูง “จะทำต่อไหม?” เขาได้แต่กัดกรามแน่นอยากสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปรวดเดียวจนสุดลำยาว ทว่าไม่ใช่แค่เธอที่ทรมาน เขาเองก็เช่นเดียวกัน “อื้อ ใส่เข้ามาให้หมดเลย” เจ้าขาที่เริ่มทนไม่ไหว แม้จะรู้สึกเจ็บมากก็ตาม แต่มันไม่สามารถเทียบเท่าความร้อนรุ่มในกายเร่าร้อนของเธอได้เลย “ถ้าระบม เธออย่ามาร้องไห้ใส่ฉันก็แล้วกัน” เขาได้แต่แสยะยิ้มออกมาด้วยความพอใจกับร่างกายนี้ แท่งร้อนกระแทกเข้าไปด้านในร่องรัก เจ้าขาขมิบตอดรัดแก่นกายชายเอาไว้ด้วยความเสียวสะท้านราวกับไฟที่กำลังจะแผดเผาร่างกายของเธอให้แตกสลายออกจากกัน “ฉะ ฉันไม่ร้อง” แฮ่กๆๆ ปักๆๆ “ร้องออกมาสิ” น้ำเสียงแหบพร่าพูดพร้อมกับกระแทกกระทั้นเข้ามาในตัวเธออย่างตั้งใจให้คนตัวเล็กส่งเสียงร้องออกมา “อ๊ะๆๆ อื้อ เสียว แรงอีก” เสียงหวานใสได้แต่ร้องครางดังกึกก้องไปทั่วทั้งรถ ร่างเล็กขมิบตอดรัดก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักอย่างห้ามความรู้สึกของตัวเองไม่อยู่ “เธออย่าพึ่งหมดแรงแล้วกัน” เขาที่ถึงแม้จะอยากเสร็จแล้วเหมือนกัน แต่คงต้องอดทนไว้ก่อนด้วยอยากทำอะไรได้ถนัดกว่าในนี้ “อื้อ พี่จะไม่ทำให้ตัวเองเสร็จเหรอ?” “เธอได้ช่วยให้ฉันเสร็จแน่ เธอลงไปนั่งฝั่งตัวเองเถอะ” น้ำเสียงปกติเอ่ยบอก ทั้งที่ตัวเองสภาพดูไม่ได้ถึงจะคงความสวยเอาไว้ก็ตาม “อื้อ ไม่เอา” เธอส่ายหน้าไปมาพลางซุกไซร้ซอกคอแกร่งสูดดมกลิ่นกายชาย นั่นยิ่งทำให้เธออารมณ์พลุ่งพล่านมากกว่าเดิม “เธอเลือกเองนะ” เขากัดกรามแน่นปรับเบาะรถให้ต่ำลงไปจนพวกเขานอนกกกอดกันอยู่ เขาเริ่มกระแทกแท่งร้อนที่ยังคาอยู่ในร่องสวาทตอกอัดเข้าไปอย่างไม่แม้แต่จะออมแรง เจ้าขาได้แต่ขมิบตอดรัดความเป็นชายหลับตาพริ้มด้วยความเสียวและถูกล่วงล้ำเข้ามาในจุดกระสันราวกับร่างของเธอจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ “อื้อ ชอบจัง…เอาอีก” เสียงหวานร้อนครางกระเส่าออกมาไม่เป็นภาษา เธอได้แต่ใช้มือจับหน้าอกอิ่มอย่างต้องการเชื้อเชิญคนที่กำลังมอบความสุขให้กัน “เธอนี่มัน คราวหลังเวลากินอะไรเข้าไปก็ดูหน่อยเถอะ” เขายันตัวลุกขึ้นนั่งใช้มือข้างหนึ่งล็อกคอแกร่งเอาไว้ไม่ให้หันหน้าหนีไปไหนได้ ริมฝีปากหยักขบเม้มปากอิ่มด้วยความพึงพอใจลมหายใจอุ่นร้อนรินรดใบหน้าสวย “อ๊ะ จุก” แขนเรียวสวยโอบรัดรอบคอแกร่งกรอบหน้าสวยชุ่มไปด้วยเหงื่อ เธอรู้แค่ว่าตัวเองต้องได้รับการปลดปล่อยและไม่อยากทรมานแบบนี้ “เรียกชื่อฉัน” “พี่เติ้ล ฉันร้อน” เสียงเล็กแผ่วเบาเอ่ยบอกอย่างลืมสิ้นความอายทุกอย่าง ตอนนี้เธอได้แต่ขอร้องเขาให้สนองความต้องการของเธอก็เพียงเท่านั้น “ฉันจะทำให้เธอหายเอง” รอยยิ้มมุมปากพูดบอกราวกับต้องการให้คนตัวเล็กได้รับรู้กับสิ่งที่กำลังพบเจอในตอนนี้มันต้องเป็นฝันร้ายของเธอไปอีกพักใหญ่ “อื้อ ช่วยฉันด้วยนะคะ” สิ้นประโยคนั้นเสียงหวานที่เอาแต่พร่ำขอร้องกันก็เงียบหายลงไปในลำคอ ปักๆๆ แฮ่กๆๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานกับเครื่องยนต์ที่ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับไฟราคะที่กำลังแผดเผาร่างของคนทั้งสองให้มอดดับไปในไม่ช้า “อื้อ แรงอีกค่ะ” เจ้าขาเอ่ยร้องขออย่างไม่มีแม้แต่ท่าทีเขินอายลังเลสักนิด “พรุ่งนี้เธอไม่อยากเดินแล้วใช่ไหม?” โทนเสียงทุ้มต่ำที่ยังคงบำเรอให้คนบนร่างพูดขึ้นราวกับเป็นเรื่องปกติ “ฉันไม่ไหวแล้ว พี่แค่ช่วยฉันพอ” เจ้าขาที่ตอนนี้สมองขาวโพลนเธอไม่ได้สนใจสิ่งที่อีกฝ่ายถามตอนนี้แม้แต่น้อย เธอกำลังทำให้ร่างกายหายร้อนรุ่มเพียงแค่นั้น “หึ เธอนี่มัน…ฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่นอน” ไตเติ้ลถึงแม้จะรู้ว่ามันไม่ใช้แผนเพื่อจับเขา แต่คนที่กล้าเข้ามาให้เขาช่วยแบบนี้คงมีแค่เธอ เพราะเขาไม่เคยคิดช่วยใครทั้งนั้นนอกจากความสุขของเขาเอง แฮ่กๆ ร่างเล็กตอดรัดท่อนเอ็นร้อนแน่นขึ้นและปลดปล่อยความต้องการออกมาอีกรอบ นั่นจึงทำให้เขาไม่คิดจะออมแรงให้กับเธออีก เขาสวนสะโพกเข้าไปย้ำบริเวณจุดกระสันพร้อมกับมือทั้งสองข้างจับเอวบางให้ขยับขึ้นลงตามแรงอารมณ์ปรารถนาของเขาในจังหวะที่เริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ “อื้อ เหนื่อยจัง” “อ่าส์” เขาส่งเสียงในลำคอด้วยความพอใจร่างกระตุกเกร็งฉีดพุ่งน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในรูรักกลางกายสาวจนเต็มไปด้วยน้ำของเขา “อื้อ เสียว” เขาแช่ท่อนเอ็นร้อนนิ่งข้างไว้ในนั้นพักหนึ่งก่อนจะถอดถอนความเป็นชายออกมา เขาย่นกระโปรงของเธอลงมาจนคลุมต้นขาเรียวเอาไว้ดังเดิม “กลับไปนั่งที่ของเธอได้แล้ว” เขาพูดพร้อมกับใช้ฝ่ามือใหญ่อุ้มร่างเล็กไปวางยังที่นั่งฝั่งคนขับ “…” เจ้าขาที่ได้รับการปลดปล่อยเริ่มจะรู้ตัวกว่าตอนแรก ทว่าเธอก็ยังไม่สามารถควบคุมความต้องการได้เต็มร้อย ร่างของเธอร้อนรุ่มราวกับคนเป็นไข้ “อยู่นิ่งๆ จนกว่าจะถึงบ้าน” น้ำเสียงเรียบนิ่งพูดขึ้น แต่แววตาไม่มีแม้แต่คำว่าล้อเล่น “แล้วถ้าฉันไม่เชื่อฟังล่ะคะ?” แววตาฉ่ำเยิ้มพูดพลางจ้องมองคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาขับรถด้วยความเร็ว “ฉันก็จะปล่อยเธอลงจากรถสภาพนี้” เขาปรายตามองแว็บหนึ่ง ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับท้องถนนดังเดิม ซึ่งโชคดีที่เวลานี้ไม่ค่อยมีรถการเดินทางจึงรวดเร็วกว่าปกติมาก “ขอแค่พี่ช่วยฉัน ฉันจะเป็นเด็กดีค่ะ” “เธอพลาดแล้ว…ยัยกระต่ายโง่”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more