เจ้าขาที่ตื่นขึ้นมาก็เข้าไปในห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวอยู่ไม่นาน ทั้งวันนี้เธอยังมีเรียนบ่ายเลยไม่ต้องรีบร้อนในการต้องออกไปไหนในชีวิตเร่งรีบ
“ทำไมถึงได้ตื่นเช้าแบบนี้ หื้ม” ฝ่ามือหนาว่าพลางโอบกอดรอบเอวบางพร้อมกับหอมแก้มเนียนด้วยความเคยชิน
“ฉันตื่นขึ้นมาทำอาหารค่ะและคิดว่าจะอ่านบท เพื่อไม่ให้คณะเฮียต้องขายหน้า” น้ำเสียงไม่มั่นใจเอ่ยบอกพร้อมกับหันหน้ากลับไปทางร่างสูง
“เธอกำลังอ่อยฉันเหรอ?”
“ปกติเฮียพูดเก่งกับผู้หญิงทุกคนเลยเหรอคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ เพราะเธอเชื่อมั่นว่าไตเติ้ลต้องมีผู้หญิงรอบกายข้างตัวแบบไม่ต้องให้ความสำคัญกับเธอ
“ถามทำไม?” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ เพราะตั้งแต่มีเจ้าขาเขาก็ไม่ได้ไปยุ่งหรือสนใจใคร
“ไม่มีอะไรค่ะ เฮียจะทานข้าวเลยไหม?” เจ้าขาพูดเบี่ยงประเด็น ทั้งที่เธอก็รู้ว่าเขาใจร้ายมากแค่ไหน ทั้งยังชอบพูดกับเธอแบบไม่ดีเอาเสียเลย
“ไม
