“แพรวเธอมาเที่ยวกับใคร” เจ้าขาละล่ำละลักถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เพราะไม่คิดว่าจะเจอเพื่อนที่นี่
“เธอสิ ทำไมถึงได้มากับพี่ไตเติ้ลได้” แพรวหันหน้ามองทั้งสองคนสลับไปมา ทั้งไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองสักเท่าไหร่
“เออ…คือว่า” เจ้าขาได้แต่คิดหาทางออกให้ตัวเองไม่กล้าจะบอกแพรวไปตามจริง
“….”
“อ้าวเจ้าขาอยู่นี่เอง ฉันไปเลือกกระเป๋าแป๊บเดียวเธอก็มาอยู่กับพี่เติ้ลเลยเหรอ?” พีชที่เดินมากับไบเบิ้ลรีบเดินเข้ามาหาคนทั้งสามที่ยืนจ้องมองกันอยู่ ทั้งเธอคิดว่าต้องมีเรื่องอะไรที่ยังไม่รู้แน่นอน
“เอ่อ…พอดีฉันเดินมาเจอพี่เขาเข้าพอดี”
“งั้นไปกันเถอะ แพรวแกมากับใครล่ะ?” พีชว่าถามพลางมองหาคนที่มาด้วย
“ฉันมากับแม่น่ะ ถ้ายังไงไว้เจอกันที่มหา’ลัยนะ” แพรวพูดจบก็ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินแยกไปอีกทางด้วยท่าทีสุขุมกว่าตอนแรก
“เฮียก็มาที่นี่ด้วยเหรอ?” ไบเบิ้ลเอ่ยถามพี่ชายพลางปรายตามองไปทางคนที่พี่พามาด้วยอย่างไม
