เจ้าขาที่ตื่นขึ้นในตอนเช้า เธอได้แต่บิดตัวด้วยความปวดเมื่อยร่างกายหนักอึ้งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ร่างเล็กยันตัวลุกขึ้นมาพร้อมกับใช้มือกุมขมับตัวเอง
“ปวดหัวจัง…” น้ำเสียงแผ่วงึมงำเริ่มคิดทบทวนอย่างต้องการรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง เธอเงยหน้าขึ้นมองรอบด้านข้างเตียงว่างเปล่า ทั้งภายในห้องยังถูกจัดตกแต่งไว้ดูมืดทึบ
“ตื่นแล้วเหรอ?” น้ำเสียงทุ้มต่ำพูดพร้อมกับถือน้ำมาวางลงไปที่โต๊ะหัวเตียง
“คะ คุณเติ้ล” เจ้าขาถึงกับชะงักค้างไป เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะมาอยู่ที่นี่ได้จนถึงตอนนี้ ทั้งอีกฝ่ายยังอยู่ในชุดที่ค่อนข้างจะล่อแหลมมาก
“ตอนนี้เรียกฉันแบบนี้เหรอ?” คิ้วหนาย่นเข้าหากันพลางผล็อยตัวนั่งลงที่เก้าอี้ข้างหัวเตียง
“เอ่อ…พี่เติ้ล ฉันจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี่แหละ” เจ้าขาถึงกับมีท่าทีอึกอัก เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาร่วมเตียงกับไตเติ้ล ทั้งยังตอนที่เป็นเด็กทุนของคณะมันจึงเป็นความผิดพลาดสำหรับเธอ
