“ฉันมาแล้วค่ะ ขอโทษที่ทำให้พวกคุณต้องรอ” เจ้าขาที่พึ่งจะทำงานตัวเองเสร็จก็รีบขึ้นมาด้วยกลัวว่าคนอื่นจะรอเธอกันอยู่
“เธอก็มานั่งข้างกันกับฉันสิ”
“มะ ไม่ค่ะ ฉันจะไปนั่งตรงอื่น” เจ้าขาพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เพราะไม่คิดว่าไตเติ้ลจะกล้าพูดจาแบบนี้กับเธอแน่นอน
“ฉันพูด เธอไม่เข้าใจหรือยังไงกัน?” น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยความหมายให้เธอเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการ
“เฮียก็อย่าไปแกล้งเจ้าขาสิ” ไบเบิ้ลที่ถึงแม้จะโอบเอวบางของพีชไว้อยู่ แต่เขากลัวว่าเจ้าขาจะกลัวจนหนีหายออกไปก่อนได้รับเงินเดือนจนครบ
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะนั่งกับเฮียเติ้ลเอง” เจ้าขาพูดแทรกขึ้นและผล็อยตัวนั่งลงยังที่ว่างข้างกันเว้นระยะห่างเล็กน้อย ก่อนเธอจะกระดกน้ำส้มลงคอดับกระหายสายตาหลุกหลิกไปมา
“หึ” ไตเติ้ลหัวเราะในลำคอปรายตามองคนตัวเล็กอย่างนึกเอ็นดู เพราะอยู่ในผับแบบนี้แต่กลับมานั่งดื่มน้ำส้มหน้าตาเฉยไม่มีความเกรงใจคนอื่นเอาซะเล
