O günün üzerinden tam 3 gün geçmişti ama Ayhan ne aramış ne sormuş ne de eve gelir derdini anlatma gereği duymuştu. Benim sinir kaysayım arttıkca artmış ALLAH muhafaza olmadık birine denk gelmeyeyim diye dua etmeye başlamıştım. Telefonuma gelen mesaj sesiyle masadki telefonumu elime aldım.
Kocam: İş çıkışı konuşabilir miyiz karıcım? yazıyordu.
Kocam: Tamam... yazıp yolladım yanıma bile gelmeye tenezzül etmemiş kısa mesaj atmıştı belli olmuştu dananın kuyruğunun kopacağı..
İşlerimi hemen halledip saat 5 gibi beklemeye başladım.
Kocam: Benim işlerim bitti seni bekliyorum. yazıp elimde çantam cam kenarında beklemeye başladım. Kapım açılıp içeri giren kocamla ardıma dönüp baktım. Perişan görünüyordu. Günlerdir uyumadığı belliydi üzerinde rasgele bir şeyler geçirmiş gibiydi.
"Gidelim mi?"
