"Rinoa." Gerald smiled.
Kulang na lang pasukan ng lamok ang hindi ko matikom na labi ko. It had been years nang huli kong makita ang ngiti, tawa, at malalim na mga mata ni Gerald. I lost my words just by looking at him.
"Anong ginagawa mo riyan? he asked. "Gabi na, bakit nandiyan ka pa?"
"Ah..." Nanginig ang labi ko. I looked around. "Ah... wala, kaka-out ko lang sa work; pauwi na rin ako."
Nilabas niya ang ulo niya sa bintana; he looked around the surroundings.
"Where's your car?" His brows furrowed.
"Ah magko-commute lang ako ngayon." Nilaro ko ang mga daliri ko.
Ayokong sabihin sa kanya na kanina pa 'ko naghihintay kay Nathan; he might get angry to my husband nanaman.
"Bakit?"
I shrugged. "Overtime sa work si Nathan eh. Na sa kanya iyong sasakyan namin."
I wasn't sure Nath
