NAKITA NI Rogue ang isang pigura na palihim na tumatakas. Agad niyang sinundan iyon. Hanggang sa ma-corner niya ito sa isang dead end.
“You have nowhere else to go,” malamig na sabi ni Rogue.
Ngumiti ang lalaki. At the sound of his name, the unknown man turned sharply. Nahulog ang hood, finally revealing his full face. His lips curled into a smirk, pero sa likod ng mga mata nito ay may bakas ng gulat.
“Marco...”
Slow, mocking applause filled the air habang itinuwid ni Rogue ang tindig niya.
“Took you long enough,” he said, stretching casually, like he owned the entire moment. “Nakakapagod din, you know, sneaking into your house every single time.”
Bahagyang tumagilid ang ulo ni Marco. Kumikislap ang kuryusidad sa mga mata nito.
“How did you find out?”
Rogue exhaled deeply. Handa na
