ครึ่งชั่วยามถัดมา
เห่อตงในคราบสาวใช้พาซ่งซือหลานออกจากจวน เหตุผลนั้นอ้างว่าคุณหนูอยากออกไปเที่ยวเล่นผ่อนคลายสักหน่อย รถม้าที่ใช้เป็นของจวนซ่ง ส่วนสถานที่คือโรงน้ำชาชุยอวี้โหลว ตัวคนเดินเข้ามาได้นานก็ออกประตูด้านหลังไป จูเหนียงเตรียมรถม้าอีกคันรอไว้แล้วผู้ติดตามวันนี้มีเห่อตงกับจูเหนียง ส่วนชุนหลันรั้งอยู่โรงน้ำชาชุยอวี้โหลวตบตาคนของจวนซ่ง
“เห่อตงเจ้าบังคับรถม้าเป็นด้วยหรือ”
“สิ่งใดบ้างผู้น้อยทำไม่ได้”
ซ่งซือหลานพยักหน้าก่อนถามออกมา “พวกเราต้องตามไปที่ใด เจ้าพอเดาออกหรือไม่”
“เรื่องนี้เป็นความลับแต่ผู้น้อยบอกคุณหนูได้ ยามนี้หร่วนกังพาคนมาถึงเมืองอี๋ชาง หากเดาไม่ผิดหร่วนซื่ออาจนัดพบเขากลางทาง”
“กลางทางที่ว่า กะประมาณห้าสิบหลี่คงพอใช่หรือไม่”
“คุณหนูเฉลียวฉลาดยิ่งนักขอรับ” เห่อตงยิ้มเจ้าเล่ห์ “พวกเราออกมาไม่ช้าไม่เร็วใช้เวลาหนึ่งชั่วยามคงตามทัน ระหว่างนี้คุณหนูพักเอาแรงสักหน่อย
