Kinakabahan man, sinikap kong kalmahin ang sarili. I have to do this, kung gusto ko ng kapayapaan sa pamumuhay ko ay kailangan ko itong gawin.
Paglabas ko ng kuwarto ay katahimikan ang bumungad sa akin. Nakaupo na ang tatlong tao sa sofa dito sa sala. They aren't talking to each other, kaya ng lumakad ako palapit sa kanila ay ako ang binalingan nila ng tingin.
Kapansin pansin ang pamamaga ng mga mata ni Ma'am Nissa. Saglit ko lamang siyang tinignan dahil tumikhim na si Itay at nagsalita.
"Bibigyan kita ng oras para makapagpaliwanag. Pero nasa anak ko pa rin ang desisyon kung mapapatawad ka niya, at kung ano ang gusto niyang mangyari." malamig niyang turan, gone was the farmer Berto. Sobrang seryoso niya ngayon at nakakakilabot iyon.
"P-patawad, Kuya... Ate Sabel. Patawad, Sandra." I ga
