หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายที่กรุงเทพฯ จบลงด้วยการที่ เกื้อหนุน ตัดสินใจขับรถดิ่งมาส่ง นิตา ถึงบ้านเกิดที่ต่างจังหวัดเพราะความเป็นห่วง (ปนความรู้สึกผิดที่ดุเธอแรงไป) หนุ่มบัญชีมาดเนี๊ยบก็ได้สัมผัสประสบการณ์ "นอนค้างอ้างแรม" ที่บ้านสวนเป็นครั้งแรกในชีวิต แม้จะเป็นเพียงคืนเดียว แต่มันกลับเป็นคืนที่ทำให้กำแพงในใจของทั้งคู่พังทลายลงเร็วกว่าที่คิด
เช้าวันต่อมา อากาศที่ต่างจังหวัดสดชื่นจนเกื้อหนุนไม่อยากลุกจากแคร่ไม้ไผ่ที่พ่อนิตาจัดเตรียมไว้ให้ที่ชานเรือน แสงแดดรำไรทอประกายผ่านยอดพร้าว กลิ่นไอดินและดอกปีบหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ เขาบิดขี้เกียจเล็กน้อยพลางนึกถึงบทสนทนากับพ่อนิตาเมื่อคืนที่ดื่มน้ำขิงคุยกันเรื่องสัพเพเหระ จนเขารู้ว่าพ่อนิตานั้นแข็งแรงดีแถมยังอารมณ์ดีกว่าที่เขาจินตนาการไว้เยอะ
แต่เวลาพักผ่อนของหนุ่มฝึกงานปี 4 มีจำกัด เขาต้องรีบกลับไปจัดการกองเอกสารบัญชีที่ค้างคาอยู่ เพื่อไม่ให้โดนพี่เลี้ย
