ถึงจะป่วยก็ไม่ทิ้งความเปิ่นนะ

1793 Words

นิตานอนซมเป็นผักลวกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ผลพวงจากมหกรรม "วิ่งวิบากนองซอสมะเขือเทศ" และการสวมวิญญาณร็อกเกอร์สาวดีดกีตาร์สู้ลมหนาวจนดึกดื่นส่งผลทันตาเห็นในเช้าวันต่อมา นิตาที่เคยซ่าจนกู้ไม่อยู่บัดนี้ใบหน้าแดงก่ำด้วยพิษไข้ ปากแห้งผาก และส่งเสียงไอคุกคิกเหมือนลูกแมวป่วยอยู่ในคอก "ป้าอัญ" เดินเข้ามาดูอาการหลานสาวในไส้พร้อมกับเอาหลังมือแตะหน้าผาก ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว "ตายแล้วยัยนิตา! ร้อนอย่างกับกระติกน้ำร้อน แม่บอก... เอ๊ย! ป้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปเล่นอะไรพิเรนทร์ๆ แข่งวิ่งวิบากภาษาอะไรถึงเอาซอสมะเขือเทศมาพอกหน้าพอกตัวจนปอดบวมแบบนี้!" "ป้าอัญ... นิตาแค่... อยากสร้างตำนาน..." เสียงแหบพร่าตอบกลับมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะจามออกมาจนตัวโยนจนหัวสั่นหัวคลอน เนื่องจากวันนี้ป้าอัญมีนัดสำคัญกับสมาคมแม่บ้านที่ยกเลิกไม่ได้ และพ่อแม่ของนิตาก็อยู่ต่างจังหวัดกันหมด ป้าอัญจึงหันไปพึ่งพาทางรอดเดียวที่มีนั่นคือ "เ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD