เช้าวันเสาร์ที่เยาวราชไม่ได้เงียบเหงาอย่างที่คิด แสงแดดอ่อนๆ สะท้อนกับป้ายร้านทองและโคมแดงโบราณที่แขวนระย้าตามตึกแถวเก่าแก่ นิตา พงษ์ และเมย์ ยืนรวมตัวกันที่หน้าปากซอยถนนมังกรด้วยสภาพที่ดูเรียบร้อยผิดหูผิดตา นิตาชุดลำลองทับด้วยเสื้อช็อปที่รีดจนเรียบกริบ ในมือถือถุงใส่ผลไม้ใบใหญ่ที่ ป้าอัญ จัดเตรียมให้เป็นพิเศษ พร้อมกำชับหนักแน่น
"นิตา... ไปถึงแล้วต้องไหว้ให้สวย ปากหวานเข้าไว้ ความรู้มีไว้แก้ปัญหา ไม่ได้มีไว้ข่มคน จำที่ป้าสอนได้ไหมลูก?" เสียงป้าอัญยังก้องอยู่ในหัว
"จำได้ค่ะป้า... อ่อนน้อมคือฝักดาบ นิตาจะพยายามไม่ชักดาบออกมากวัดแกว่งมั่วซั่วค่ะ" นิตาพึมพำกับตัวเอง
ไม่นานนัก รุ่นพี่นพ เฮดว้ากหน้าดุในชุดลำลองแต่ดูภูมิฐานก็เดินตรงเข้ามาหา "พร้อมกันยัง? วันนี้ไม่ใช่แค่ไปไหว้ขอโทษนะ แต่พี่บุญส่งเขาตอบตกลงที่จะให้พวกแก 'ลองหน้างาน' จริงๆ หนึ่งวัน ถือเป็นการดัดนิสัยพวกอีโก้สูงให้รู้รสชาติหน้างาน
