ติวเตอร์หลงถิ่น

1460 Words

บรรยากาศใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาโยธา ยามบ่ายช่างแตกต่างจากตึกบัญชีที่ เกื้อหนุน จากมาโดยสิ้นเชิง ที่นี่ไม่มีกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศหรูหราหรือเสียงเคาะแป้นพิมพ์เบาๆ มีเพียงเสียงเครื่องจักรจากโรงประลอง (Shop) ที่ดังแว่วมา กลิ่นปูนแห้ง และกลุ่มนักศึกษาในชุดช็อปสีเข้มที่นั่งล้อมวงคุยกันเสียงดังสนั่น เกื้อหนุนในชุดนักศึกษาบัญชีปี 4 ที่เนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ถือชีทสรุปสูตรแคลคูลัส 1 เดินฝ่าดง "มนุษย์เหล็ก" เข้าไปอย่างประหม่าเล็กน้อย แม้เขาจะเป็นคนนิ่งๆ แต่การก้าวเข้าสู่ถิ่นวิศวะโยธาที่ขึ้นชื่อเรื่องความดิบเถื่อนก็ทำเอาเขาต้องปรับตัวไม่น้อย "ทางนี้! พี่เกื้อ ทางนี้!" เสียงใสๆ ที่แฝงความห้าวของ นิตา ดังขึ้น เธอโบกไม้โบกมือหย็อยๆ อยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนตัวในสุด นิตาวันนี้กลับมาอยู่ในร่างเดิมที่เธอภาคภูมิใจ คือเสื้อช็อปเปื้อนฝุ่นนิดๆ ผมรวบตึงเป็นหางม้า และบนโต๊ะเต็มไปด้วยไม้บรรทัดเหล็ก กระดาษก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD