แสงแดดยามเย็นทอแสงสีส้มรำไรพาดผ่านลานจอดรถหน้าบ้าน เกื้อหนุน ในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นสบายๆ กำลังก้มหน้าก้มตาใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดถูรถยนต์คันเก่งของเขาอย่างใจเย็น หยดน้ำเกาะพราวบนตัวถังรถสะท้อนกับแสงแดด ดูเผินๆ เขาเหมือนนักศึกษาทั่วไปที่กำลังดูแลของรักในวันว่าง แต่หากสังเกตแววตาหลังกรอบแว่น จะเห็นความนิ่งสนิทจนดูเย็นชา
นิตา ยืนกำหมัดแน่นอยู่ข้างๆ เธอเพิ่งจะร่ายยาวเรื่องราว "ความลับ" ที่เธอแอบไปเห็นมา เรื่องที่ ริน คนรักของเกื้อหนุน แอบไปพบกับ พี่นพ รุ่นพี่ที่เป็นเฮดว้ากคนดังของคณะวิศวะฯ ทั้งคู่ดูสนิทสนมกันเกินกว่าพี่น้องร่วมสถาบันในสายตาของนิตา
"พี่เกื้อ... พี่ได้ยินที่นิตาพูดไหม? รินเขาไปหาพี่นพที่คณะเลยนะ! นิตาว่าเขาสองคนรวมหัวกันหักหลังพี่แน่ๆ" นิตาใส่ไฟ เสียงของเธอแหลมเล็กด้วยความขัดใจ
เกื้อหนุนยังคงล้างรถต่อไป เขาบิดผ้าชุบน้ำจนแห้งสนิท เสียงน้ำหยดลงพื้น ติ๋ง ติ๋ง เป็นจังหวะเดียวกับ
