.....
Ada oturdu havaalanın kapısında bulunan banklardan birine. Arkadaşını götüren uçak dakikalar önce uçup gitmişti. Derin bir nefes alırken, Merve de yaklaştı yanına.
"İyi misin?"
Diye sorunca, Ada bakışlarını gökyüzüne çevirdi.
"Onu affetmeyeceğim! Bana daha erken söylemeliydi"
"Söylemek istedi"
Deyince, Ada ona döndü.
"Neden gitti? Babası yüzünden mi?"
Diye sorunca, Merve gözlerine bakıyordu.
"Sanırım"
"Hala aynı şeyi yapıyor muydu?"
"Bilmiyorum"
Dediğinde, Ada ayağa kalktı.
"Bunun hesabını soracağım"
Diyerek yönünü çevirdiğinde, karşısında duran kişiyle adımları durdu. Sadece bir defa görmesine rağmen, nefret ettiği adama baktı.
"Bu o!"
Deyince, Merve de o yöne döndü. Arslan Bey, oğlunu uzaktan da olsa yolcu etmeye gelmişti. Dakikalardır gözden kaybolan uçağın yolunu
