Dedi uzun zamandır bildiği gerçeği ilk defa dile getirirken. Ayşe Hanım'ın gözyaşları duyduğuyla hızla akmaya başladığında, Ahmet Bey de şaşkındı. Bunca yıldır saklamaya çalıştığı gerçeğin böylesine ortaya çıkmasına inanamıyordu.
"Ada.. hayır"
Deyip yanına yaklaşmak için adım atan annesine bakıp, elini uzattı yeniden. Öylesine büyük bir hayal kırıklığı yaşıyordu ki yanına hiç kimsenin yaklaşmasını istemiyordu.
"Yaklaş..ma". dedi, yaşlı gözlerini yeniden babasına çevirdi.
"Onu delicesine sevdiğimi bilmene rağmen beni durdurmasına engel oldun. Ne istediğimi hiçbir zaman umursamadın, değil mi ? Çünkü gerçek kızın değildim, çünkü senin kanını taşımıyordum. Çünkü.. canımın yanması, canının yanmasına neden olmuyordu."
Dediğinde, Ahmet Bey'in gözünden yanağına yavaşça yaşlar süzülmeye başla
