"ทำไมถึงรีบออกมา อาหารยังไม่มาเลย" อิงดาวหันไปเอ่ยกับคนที่พึ่งเดินออกมาจากห้องนอน
"ฉันนอนไม่หลับ" ร่างเล็กของเอวาพูดพลางเดินไปนั่งลงข้างล่างที่โต๊ะกลางข้างๆ อิงดาว
"รอทานข้าวแล้วกัน แล้วค่อยทานยา ไอรันล่ะ"
"นอนอยู่ข้างใน"
"นายสั่งข้าวจากดาวอังคารหรือไง ทำไมถึงนานขนาดนี้ ฉันหิวจนกินคนได้ทั้งคนแล้วนะ" ทันทีที่คุยกับเพื่อนตัวเล็กเสร็จ อิงดาวก็หันไปแวดใส่คีริวที่นั่งเล่นเกมบนโซฟา เวลาผ่านไปแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง ก็ยังคงไร้ซึ่งการมาส่งของพนักงานเสียที
"ทุกอย่างก็เป็นเพราะเธอนั้นแหละ" คีริวตอบโดยไม่ได้มองหน้า ตั้งหน้าเล่นเกมในโทรศัพท์อย่างตั้งใจ
"เกี่ยวอะไรกับฉัน นายเป็นคนสั่งนะ"
"เพราะใครที่บ่นว่าอยากกินอาหารญี่ปุ่น ฉันถึงต้องสั่งไกลถึงนู้นไง" คีริวเอ่ยตอบ
"นายรู้ได้ไงว่าฉันอยากกินอาหารญี่ปุ่น"
"ฉันใส่ใจมากกว่าที่เธอคิดแล้วกัน ฉะนั้นเงียบ แล้วรอต่อไป"
"..." อิงดาวเม้มปากแน่น ก่อนที่จะร
