Part 1- Smut Addict
1548 Words
"Oh, my gosh. Eto naaaa!" mahina kong tili habang nagbabasa sa library.
Pero hindi katulad ng iba, I am here, taking my sweet time to read the most nerve wracking smut I could ever find. Nasa dulo ako ng huling isle so that no one sees the book cover of the book I'm reading.
Napatakip ako sa bibig ko habang binabasa si Damien at Keila na warakin ang kama nila.
He kept pounding me from behind as if I was his favorite toy to play with.
"s**t," bulong kong muli. Napasinghap ako dahil sa init na hatid sa akin nang binabasa ko.
Oh, Damien! Use me as you please! Harder, please! H-harder!
Mukhang hindi lang si Keila ang basa ngayon dahil pati ako ay tinatamaan ng init sa katawan.
Tinanggal ko ang isang butones ng blouse ko. Kahit air-conditioned ang library ay pinagpapawisan ako sa dibdib at noo.
Sinara ko ang libro. Napapikit ako at kinalma ang sarili. Hay, kailan ko kaya ma e-experience ang ganon?
Third year college na ako and I still haven't been touched. Not even kissed. Ang mga kaklase ko ay marami na ang experience dahil madalas nilang mapag kwentuhan, pero ako? Eto at puro pagbabasa ang inaatupag.
Ang experiences ko ay nasa utak lang dahil sa addiction kong magbasa ng mga ganitong erotica.
Kaya wala rin akong kaibigan. Ayokong malaman ng kung sino ang kahiligan ko sa ganitong mga babasahin. Someone who looks like a nerd, someone who seems innocent, pero araw-gabi ay nagbabasa ng s*x stories.
"Excuse me, miss," rinig kong sabi ng boses. Nanatili akong nakapikit.
"Hey," sambit niyang muli. Dinilat ko ang isa kong mata. Ako pala ang tinatawag niya.
Agad kong inayos ang upo ko at tinignan siya. She's freaking tall! Mahaba ang buhok pero naka bonnet, naka maong na pantalon, at naka low-cut na corverse.
"Y-yes?" tanong ko.
"May mga comics ba rito?" tanong niya.
"Oo, sa ano, doon sa kabilang dulo," turo ko pero tila naguluhan siya sa turo ko kaya tumayo na ako at nahihiyang naglakad para ituro sa kanya. "Dito yung comic section,"
Tumango siya sa akin. "Sige, salamat," aniya at tumingin sa librong hawak ko na agad kong tinago sa likod ko. Baka makita niya.
Tumango lang din ako at saka na umalis. Sa bahay ko na lang babasahin ang katuloy. Masyado risky kung dito ko babasahin at maraming tao today.
"A-ah," mahina kong ungol habang hawak ang sarili.
Nilipat ko sa kabilang page ang libro at lalo pa akong nag-init. Bumilis ang mga daliri ko sa loob ko.
Damien licked my p***y so good. I couldn't help but moan in sync with his tongue.
Pumikit ako. I imagined it. Na sa akin ginagawa. I rubbed my c**t, thinking it was someone's tongue brushing on it.
Pabigat nang pabigat ang paghinga ko. I am so close. I flipped another page.
"Ride me like a good girl, baby." He said and I quickly obliged.
And right there, I pushed my fingers inside me. Tinakpan ko ang bibig ko para hindi makagawa ng kahit anong ingay.
"Aah, I'm close! Ah!" I moaned to myself. My chest kept pounding hard habang papalapit ako sa rurok.
Sa ilang minuto pang pagpikit at walang hintuang pagpapasarap sa sarili, I came and fell asleep after.
Paggising ko ay hindi ko mahanap ang salamin ko. Nakita kong nasa lapag na at muntikan ko pang maapakan.
"Late ka na namang papasok." salubong ni mama sa akin habang naghahanda siya ng umagahan.
"Hindi naman, ma. Wala akong klase nang maaga."
"Sige. Kumain ka na at maligo."
Naalala ko ang ginawa ko kagabi habang naliligo ako. Alam ko, I am such a pervy girl for doing nasty things. Pero, iyon lang din ang comfort ko. I'm not comfortable sharing it with anyone.
Excited akong simulan ang isa pang libro na nasa shelf ko. For sure, it's hotter than the last one I've read.
Dala-dala ko iyon at pumwesto ulit sa usual spot ko and I started reading. Sa umpisa pa lang ay marami na silang s*x scenes which I liked. f**k buddies turned into lovers. My favorite trope!
"Andito ka ulit," rinig ko ang pamilyar na boses. I looked up and it was her. Si comic girl na super tall!
Mabilis pa sa alas-otso kong sinarado ang libro.
"O-oo, dito ako nagbabasa..."
"Nagbabasa ng?"
"Ano, uhm, mga libro," utal kong sagot.
"Ah, akala ko ng ano..." bulong niya. Nanlaki ang mga mata ko.
"Ng...ng ano?"
"You know," she said and examined my face. Napalunok ako. No one has ever looked at me this long before. "...ng fiction."
Nakahinga ako nang maluwag kahit papano.
"Oo, 'yon nga ang ano, paborito ko," mahina kong sabi.
"Naabala ba kita?" aniya. Yumuko pa siya para matapatan ang mga mata ko. Ang tangkad niya kasi.
Agad akong umiwas ng tingin. Ang lapit ng mukha niya masyado!
"H-hindi naman, ano kasi-"
"Kumain ka na ba? Bago ako rito at walang alam na kaninan. Wala rin akong kilala," aniya at tumingin ulit sa akin. Lalo akong namula. Ngayon lang may kumausap sa akin nang ganito!
"Meron malapit na canteen, sa pagliko lang,"
"Hehe puwede mo ba akong samahan, kung wala kang gagawin. Libre ko."
Nakangisi na siya sa akin nang mapatingin ako sa kanya. Hindi ko alam ang isasagot. Hindi ko namalayan na nakatango na pala ako.
"Ako na magbitbit ng libro mo. Mukhang mabigat, ang liit liit mo pa naman." aniya at natawa pa.
Ayoko sanang ipahawak na kanya iyon dahil hindi naman academic books ang laman ng book bag ko. Kundi mga erotic stories. Mamamatay ako sa kahihiyan kung makita niya man.
Tahimik kaming naglakad sa hallway palabas. Hanggang sa umabot kami sa canteen na tinutukoy ko.
"Dito na 'yon. Masarap ang adobo nila at sisig."
"Sakto. Gutom na ako."
Parehong adobo at sisig ang inorder niya. Ako naman ay zesto lang ang kinuha. Nahihiya naman akong magpalibre, hindi naman kami close.
"What's your name?" tanong niya pagkatapos niyang kumain.
"Seraphina. Fina na lang para maikli,"
"Your name's pretty like you. You go to NVU?"
"Oo. Ikaw?"
"Yeah. I just transferred. Part ako ng basketball team ngayon."
"Kaya pala ang tangkad mo," bulong ko.
"My name's Jastine. Jas na lang."
"Uhm, hello, Jas,"
Natawa siya sa pagbigkas ko sa pangalan niya.
"Sobrang mahiyain mo ba? Relax, hindi ako masamang tao. Hindi kita hoholdapin." aniya.
"Hindi naman sa ganun,"
"Nasan mga kaibigan mo? Palagi kitang nakikitang mag-isa." aniya. Ang mga kamay niya ay nasa bulsa. Bitbit ang book bag ko sa kanyang balikat na parang bulak sa gaan.
"Wala akong friends. Kaya ayun, ako lang mag-isa."
"Ako pala una mong kaibigan. Naks naman."
Namula ako sa sinabi niya. Magkaibigan na kami?
Sa ilang linggo na lumipas, palagi niya akong naaabutan sa library at niyayayang kumain. Kabado pa rin ako na mahuli niya akong nagbabasa ng erotica, pero kahit papano ay masaya dahil may kakilala na ako sa wakas.
Ganito pala ang pakiramdam na may kaibigan.
Busy rin siya dahil focused ang school namin sa nalalapit na tournament kaya todo practice.
Nang minsang mapadaan ako sa gym ay hindi ko napansin ang bola na papalapit na pala sa akin. Tinamaan ako sa ulo at natumba.
"Ouch!" sambit ko.
"Putsa, sapul!" sabi ng isa.
"Tatanga-tanga kasi, di tumitingin."
"Baka bulag, ang kapal ng salamin, oh!"
Inayos ko ang salamin ko at tatayo na sana nang may dumalo sa akin.
"Fina, ayos ka lang? Hoy, ayusin niyo nga ang pagpasa ng bola! Nakakatama kayo!" sigaw niya sa mga kasama na hindi na pumalag sa kanya.
Inayos niya ang uniporme kong nagusot, marahang pinatong ang palad sa balikat ko para ayusin ang collar. Pero hindi ko magawang tumingin sa kanya. Nakatungo lang ako habang pilit kong hinihigop pabalik ang hiya.
Hindi mo na kailangang ayusin ‘yan,” mahinang bulong ko, pero tuloy pa rin siya. Masyado na naman siyang malapit at halos hindi ako makahinga.
Pero naputol ang lahat nang mapansin ko ang paligid. Nanlaki ang mga mata ko.
Nagkalat ang mga libro ko sa sahig. Isa-isang nakalatag at kitang-kita ang mga titulo at litrato.
No.
Hindi.
Agad akong yumuko, nanginginig ang kamay habang pinupulot isa-isa ang mga libro na parang hininga kong nagkawatak-watak. I stuffed them in my bag without looking at her. Para bang ‘pag tumingin ako, mapapansin niya ang takot at hiya sa pagmumukha ko.
"s**t," bulong ko nang makita ang isang medyo malayo na.
Lumingon siya. Tatayo na sana para abutin iyon.
“No!” mabilis kong sabi, halos pasigaw.
Natigilan siya. Agad akong gumapang at siniksik sa bag ko iyon.
Tumayo ako bigla, hawak pa rin ang bag na parang kalasag.
Naramdaman kong lumapit siya. Narinig ko ang bahagyang tunog ng sapatos niya at paghakbang niya palapit.
“Ayos lang ako,” sabi ko, hindi siya tinitingnan. “Don’t. Please.”
“Let me help—”
“No. I said I’m fine.” This time, mas buo na ‘yung boses ko. Mas matigas kahit pa gusto kong umiyak.
"Fina, wait!"
Umalis ako at hindi na lumingon pa. Sigurado akong nakita na niya ang mga iyon. And by now, alam niya na kung anong klaseng babae ako.
Hindi ko na siya pinansin pa mula nang araw na iyon. Nakikita ko pa rin siya kasama ang mga teammates niya pero hindi ako lumilingon tuwing tatawagin niya ako.
- Writer
