ฝนยืนตัวแข็งอยู่หน้าประตูห้องนอนของอัญ
หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอก
แม้จะผ่านหลายสถานการณ์ที่ทำให้เธอเขินจนหน้าแดง แต่…
การต้องนอนห้องเดียวกับนายหญิง
มันคืออีกระดับหนึ่งแล้ว
อัญเปิดประตูแล้วหันกลับมามองเธอ
เพียงแค่สายตาคู่นั้น ฝนก็แทบลืมหายใจ
“เข้ามา”
น้ำเสียงเรียบ แต่ความหมายหนักเกินกว่าจะปฏิเสธได้
ฝนเดินเข้าไปช้าๆ
ห้องของอัญกว้าง หรู และดูเป็นระเบียบอย่างผิดปกติ
เตียงคิงไซส์ถูกจัดไว้อย่างเรียบกริบ
หอมกลิ่นลาเวนเดอร์อ่อนๆ ที่ทำให้หัวใจฝนยิ่งสั่นกว่าเดิม
อัญเดินไปวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะข้างเตียง
แล้วพูดเสียงเรียบเหมือนกำลังออกคำสั่งธรรมดาๆ
“คืนนี้เธอนอนฝั่งนี้”
เธอชี้ไปที่เตียงด้านซ้าย—ใกล้กับเธอมากกว่าที่คิด
ฝนหน้าแดงวูบ
“นอน…ตรงนี้เหรอคะ?”
“หรืออยากนอนตรงกลาง?”
อัญเลิกคิ้วเบาๆ
“มะ—ไม่ค่ะ! ตรงนี้ค่ะ! พอแล้วค่ะ!”
อัญหัวเราะเบาๆ—เป็นเสียงหัวเราะที่ไม่ได้ดัง แต่นุ่มจน
