คฤหาสน์ เจ้าสัวฐากร
"ขอบใจนะสำหรับวันนี้ นายขับรถฉันกลับก็ได้ ฝนใกล้จะตกแล้วด้วย" แครอทบอกเสียงอ่อน ตอนรถยนต์คันหรูแล่นจอดลานหน้าบ้าน
อีกฝ่ายก็มีบางมุมแสนดี หากไม่ติดว่าเรื่องของเธอมันยุ่งเหยิงและเขาก็เจ้าชู้เกินจะไว้ใจ มันคงง่ายขึ้นถ้าสักวันต้องเลือกอะไรสักอย่าง
"เธอต่างหาก ควรจะดูแลตัวเองดีๆหน่อย" ท่าทีหวงกระเป๋าสะพายของเธอ มันไม่ได้เล็ดลอดจากสายตาคม ราวกับมีของสำคัญซ่อนอยู่
"ฉันปกติดีทุกอย่าง" รอยยิ้มหวานยังเผยกว้าง
"ดื้อด้านฉิบอ่ะรู้ตัวไหม?"
"นายว่าใคร...จะทำอะไรหน่ะ!" เขาดันโน้มตัวมาฝั่งข้างคนขับ จนกายแนบชิดอกอวบทันที ทำเธอกลั้นหายใจชั่วขณะ
"ใบไม้ยังติดผมอยู่เลย ใครจะทำอะไรโจ่งแจ้งไม่มีหรอก หัดมองดีๆหน่อย" ช่วงเวลาเพียงเสี้ยวนาทีที่โกหกคนตัวเล็ก เขาลอบปลดตะขอกระเป๋าสะพาย กะว่าถ้าเธอลุกเมื่อไหร่ สิ่งของในนั้นต้องร่วงลงมา
"ไม่มีหรอกเนอะ ไม่มีน้อยๆต่างหาก"
"เธอมันน่าโดนกระ
