ความสุขเพียงหนึ่งเดียว
หญิงสาวดันตัวเองออกมาจากร่างของแม่นมอย่างช้าๆ พลางเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับเอ่ยถามด้วยความรู้สึกตื่นเต้นเมื่อนึกถึงคนเป็นลูกชาย
“แล้วตอนนี้อนุวัติเป็นยังไงบ้างคะ”
เมื่อได้ยินเสียงนายหญิงตัวน้อยถามหาลูกชาย นมนิ่มก็ยิ้มออกมาได้ด้วยความยินดี
“นมนึกว่าคุณหนูจะลืมเพื่อนเล่นของคุณหนูไปซะแล้ว”
“หนูไม่ได้ลืมนะคะ แต่แค่มันกำลังยุ่งและมีหลายอย่างให้คิด เพราะฉะนั้นมันก็เลยทำให้ลืมๆ ไปบ้าง ว่าแต่ตอนนี้เขาทำงานอยู่ที่ไหนหรือคะ? สุขสบายดีหรือเปล่า?”
“ก็ทำไปตามอัตภาพแหละนั่นแหละค่ะ คนที่มันหัวแข็งสอนอะไรยากก็คงต้องปล่อยให้ไปสู้ชีวิตดู เมื่อครั้งก่อนเจ้านายก็ถามว่าอยากจะเข้ามาทำงานที่นี่หรือเปล่า แต่สุดท้ายก็ยังอวดเก่ง เลยได้ไปเดินเตะฝุ่นอยู่ที่บ้านนานหลายเดือนแล้วค่ะ”
วริญญาหัวเราะเสียงใสขึ้นมาได้ นึกถึงใบหน้าของเด็กชายจอมขี้โกงในสมัยเด็ก
อนุวัฒน์เป็นลูกชายของแม่นมนิ่ม แต่นิส
