Gözlerim dolmaya başlarken hissettiğim acıyı bastırması içn dudaklarımı çiğnedim. Fakat ruhumdaki acıdan daha güçlüsü yoktu, varsa bile elimde değildi. İnkâr etmek için çok geç olduğunu biliyordum ve her ne kadar şüpheye düşsem de Merih'in doğruyu söylediğini hissediyordum.
"Yani o kadın, beni sattı." diye netleştirdim zihnimde,
"Ve babamı da çaldı."
Merih derin bir nefes alarak direklerini masaya yasladı ve kollarını ileri doğru uzattı.
"Babanı çalmadı aslında baban koskocaman adam. Davanın üzerine düşmediği gibi kadının sinsiliğini de sezememiş."
"Duygusal boşlukta ne yapmasını bekliyorsun ki? Acı çekerken gözünün önünü görebiliyor musun?"
"Ben hep gözümün önünü gördüm. Hem de sadece önümü değil başkalarının da önünü gördüm. Şuan da canım acımıyor mu sanıyorsun?"
Bakışlarımı kaçır
