Maaga pa lang ay inihatid niya na ako sa funeral chapel, halos hindi pa sumisikat ang araw.
The whole place is still quiet when we went outside. Hindi nga ako nagkamali na isa iyong private hotel. Darren let me change my clothes into a comfortable one. Binilhan niya ako ng damit na kakasya sa akin.
Sabi ko sa kaniya ay babayaran ko na lang sa susunod dahil wala nang kahit magkanong laman ang pocket ko. Ni hindi ko nga dala ang wallet ko. Sabi niya ay hindi na raw kailangan at bigay niya na lang 'yon, pero siyempre susubukan ko pa ring bayaran o 'di kaya ay babawi na lang ako sa kaniya sa susunod.
Ang dami niya nang natutulong sa akin samantalang ako ay puro pang-aabala lang ang ambag. Nakakahiya rin naman.
Napayakap ako sa sarili habang nakaupo sa backseat ng kotse niya at nakatanaw
