ตัดความสัมพันธ์
1014 Words
ไฟรักสัมพันธ์ลวง
ตอนที่ 7 ตัดความสัมพันธ์
ก่อนหน้านั้น “ซื้อยาคุมหน่อยค่ะ” กนกบอกเภสัชกรในร้านทันทีที่เดินเข้าไป
“ยี่ห้อไหนดีคะ ??”
“ไม่ทราบค่ะ เอาเป็นว่าคุณพอจะแนะนำได้ไหมคะเพิ่งมีเพศสัมพันธ์ไปสองครั้งค่ะครั้งแรกเมื่อคืนครั้งที่สองเมื่อเช้าฉันควรกินแบบไหนดีคะ”
“อ่องั้นนี่ค่ะ” เภสัชกรสาวยื่นยามาให้ทั้งสองแบบทั้งแบบฉุกเฉินและกินแบบทั้งเดิน กนกเลือกแบบทั้งเดือนเพื่อความปลอดภัย เมื่อคิดมาถึงตรงนี้หญิงสาวกำถุงยาที่ถือเอาไว้แน่น
“จอดตรงนี้แหละคะลุง” กนกบอกกับคนขับรถพร้อมกับส่งเงินให้และลงจากรถ
สองคนที่ตามมาจอดรถห่างๆ “เอาไงต่อครับ ?? ”
“แค่นี้แหละไม่กลับบริษัทไม่ต้องตามแล้ว”
“แต่ถ้าเธอหนีล่ะครับนายจะทำยังไง” ภาคินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เธอไม่กล้าหนีหรอก แต่จะว่าไปแล้วที่บริษัทก็ไม่ค่อยมีงานเท่าไหร่งั้นรอดูสักพักว่าเธอจะไปที่ทำงานหรือเปล่าดีกว่า”
“ได้ครับนาย”
ทางด้านกนกเมื่อเข้าไปภายในบ้านเธอนั่งมองทุกสิ่งทุกอย่างภายในบ้านเป็นจังหวะเดียวกันกับเสียงโทรศัพท์เธอที่ดังขึ้นมา
“อือ ว่าไงพี่เป็นไงบ้างที่นั่นทุกอย่างโอเคไหม ? ”
“โอเคไม่มีปัญหาอะไรเลยแล้วเธอละเป็นไงบ้าง สบายดีหรือเปล่าพี่เดี๋ยวพอเรื่องเรียนพี่โอเคและพี่จะหางานพิเศษทำไปด้วยจากนั้นพี่จะหาที่เรียนให้เธอนะเราจะได้มาอยู่ด้วยกันดีไหม ?”
“อย่าลำบากเลยฉันไม่อยากเรียน แต่ถ้าให้ไปทำงานที่นั่นด้วยจะได้ไหมล่ะมีงานอะไรให้ทำไหม”
“มีสิที่นี่มีงานให้ทำเยอะเลย มาเลยไหม”
“ยังไปไม่ได้หรอกตอนนี้ศาลตัดสินว่าเรื่องอุบัติเหตุไม่ผิดแต่ว่าผิดที่เมาแล้วขับเลยให้บำเพ็ญประโยชน์ 6 เดือนเอาไว้อีก6เดือนค่อยไปนะดีไหม แค่นี้ก่อนนะฉันต้องไปทำงานก่อน”
กนกวางสายจากพี่สาวแล้วลุกออกมาหน้าบ้านเธอรดน้ำต้นไม้อยู่พักหนึ่งก่อนจะขับรถออกไปจากบ้านเพื่อมุ่งหน้าไปทำงานเดิมของเธอ
เช่นเดียวกับภาคินและปราณที่ตามไปอย่างเงียบๆจนเมื่อถึงที่ทำงานของกนก ปราณบอกกับภาคิน
“ไม่น่าจะมีอะไรแล้วกลับกันเหอะ”
“ครับนาย” จังหวะที่ภาคินกำลังจะเลี้ยวรถนั้น “นายครับดูนั่น”
ภาคิดจอดและชี้ให้ปราณมอง ภาพที่ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหากนกแล้วจับมือทั้งสองข้างเอาไว้
“กนกทำไมมาทำงานสายเมื่อวานโทรไปก็ไม่รับไปหาที่บ้านก็ไม่อยู่ไปไหนมาทั้งวันเลยพี่เป็นห่วงนะรู้หรือเปล่าไหนบอกเสร็จจากที่ศาลจะโทรหาพี่ก็เงียบ”
ปราโมทย์หรือโมทย์คนรักของกนกที่ทำงานอยู่ที่เดียวกันถามออกมาเป็นชุดด้วยความเป็นห่วง
“ไม่สบายนิดหน่อยค่ะขับรถกลับไม่ได้เลยเปิดโรงแรมนอนพักแถมแบตหมดอีกกินยาเข้าไปเลยหลับยาวค่ะ”
กนกจำใจโกหกออกมาแต่ปราโมทย์ที่เป็นห่วงยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของเขาและของกนก
“ไม่มีไข้นี่นา หรือว่าไปหาหมอไหม ? พี่พาไปดีน่าจะดีกว่าจะได้หายห่วงด้วย”
“พี่โมทย์เราเลิกกันเหอะค่ะ” ทันทีที่กนกพูดออกมานั้นชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าถึงกับชะงักสองมือเอื้อมมาจับมือของกนกเอาไว้สองคนมองตากัน “ทำไมเพราะอะไรพี่ทำอะไรผิด หรือว่าพี่ไม่ดีตรงไหนบอกพี่มาสิพี่จะปรับปรุงตัวเอง”
“ออกรถ” ปราณหันมาสั่งภาคิด
“พี่โมทย์คะกนกขอโทษแต่ว่าเราสองคนคงไปกันไม่ได้จริงๆอย่าเสียเวลากับกนกอีกเลยพี่อาจจะเจอคนที่ดีกว่ากนกก็ได้”
“ทำไมเพราะอะไรบอกพี่สิ เกิดอะไรขึ้น ??”
“เพราะกนกไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องตอนนี้ร่างกายแปดเปื้อนไปด้วยราคี ขนาดตัวกนกเองยังรังเกียจตัวเองเลยแล้วพี่จะขนาดไหนขอโทษนะคะพี่ควรจะเจอคนที่ดีพร้อม” กนกได้แต่คิดในใจ
“กนกมีคนอื่นแล้วกนกมันเลวขอโทษด้วยนะคะที่ผ่านมาที่ทำให้พี่เสียเวลา”
“ไม่นะกนกพี่ว่าต้องมีอะไรแน่กนกที่พี่รู้จักไม่มีทางที่จะบอกเลิกพี่โดยที่ไม่มีเหตุผลแบบนี้แน่นอน”
ปราโมทย์วิ่งตามไปแล้วดึงแขนเอาไว้
“ขอร้องมีอะไรบอกพี่เราจะผ่านมันไปด้วยกันเรื่องคดีเหรอหรือว่าเรื่องอะไร”
กนกสะบัดแขนออกแล้วหมุนตัวกลับมาหาชายหนุ่มและจับมือของเขาเอาไว้
“ขอโทษจริงๆค่ะ วันหนึ่งพี่จะรู้ว่าทำไม”
“ถ้ากนกมีคนอื่นจริงๆก็พามันมาแนะนำให้พี่รู้จักสิ พี่ถึงจะเชื่อถ้าเป็นแบบนั้น พี่จะยอมปล่อยกนกไปด้วยความยินดี”
“พี่โมทย์คะมันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะให้พาแฟนเก่ามาแนะนำให้แฟนใหม่ได้รู้จักกันมีแค่คนบ้าเท่านั้นแหละค่ะที่จะทำแบบนั้น”
“ไม่รู้แหละถ้าพี่ไม่เห็นหน้าไอ้ผู้ชายคนนั้นพี่ไม่มีทางเชื่อหรอก”
“ตามใจค่ะ” กนกพูดจบแล้วหันหลังจะเข้าบริษัทแต่ก็ต้องหันกลับมาอีกครั้งเมื่อมีเสียงเรียกที่เธอไม่คุ้นเคยเอ่ยเรียกชื่อเธอ เช่นเดียวกันกับประโมทย์ที่หันไปมองเช่นกัน
“กนกคะ....”
................................................
ฝากติดตามด้วยนะคะ หากชอบรบกวนช่วยแนะนำให้เพื่อนๆนักอ่านได้มาอ่านด้วยนะคะ
- Writer
