“จะกลับบ้านตอนไหนคะ” เพลงถามคนที่เอาแต่ตามติดแจไม่ยอมไปไหน แม้แต่บ้านก็ไม่ยอมกลับ หลังจากที่กลับจากโรงพยาบาลภีมพลก็วนเวียนอยู่กับลูก กลายเป็นตัวเธอซะอีกที่แตะตัวลูกไม่ได้ อีกคนอ้างว่าเธอป่วย ตัวยังร้อน กลัวลูกจะติดไข้และเป็นอะไรไปอีกคน
เพราะเคยเห็นตอนที่ลูกป่วยและรู้ว่าลูกน่าสงสารเพลงจึงยอมอย่างไม่มีทางเลือก
ในเมื่อสายขิมยังเจ็บและหมอยังต้องให้อยู่ที่โรงพยาบาล ส่วนหนูนาที่ขอให้มาอยู่เป็นเพื่อนวันนี้ก็ไม่ว่าง คุณย่าของน้องพลอยก็ติดธุระ เวลานี้เลยไม่มีใครเลยนอกจากเขาคนเดียว
“เพลงหายป่วยก่อนละกัน” คนตัวโตตอบปัด ทั้งที่คำตอบในหัวคือไม่ได้อยากไปง่ายๆ อยากอยู่ตรงนี้แหละ เนียนๆ อยู่ไป ทั้งที่ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้กี่วันก็ตาม
“ยังปวดหัวอยู่ไหม เพลงไปอาบน้ำล้างตัวแล้วนอนพัก เดี๋ยวพี่กล่อมลูกหลับเอง” กล่อมที่ว่าคือพาเดินไม่หยุด อุ้มเดินจนกว่าลูกสาวจะหลับในอ้อมกอด สำหรับคนเลี้ยงนานๆ อาจจะไม่ใช่วิธ
