Intro
733 Words
เค้าว่ากันว่าผู้ชายที่ดีต้องมากับความร้อนแรง กระต่ายเซ็กซี่ขนแน่นอย่างเดซี่ก็ตั้งใจจะไปดักผู้สักตัวมาปู้ยี่ปู้ยำสักคืนแล้วค่อยรับผิดชอบด้วยแครทสองตะกร้า แต่สงสัยผู้คนนี้ร้อนแรงไปหน่อย
…ร้องแรงจนไหม้ป่าไปแล้วครึ่งแถบ
ว่าแล้วเชียวทำไมเหม็นไหม้ตั้งนาน!
“กรี๊ดดด!!! ร้อนแรงมากค่า! หนีเร็วเจ้าข้าเอ๊ย!!” เสียงแหลมปรี๊ดมาก่อนตัวปุกปุยของเดซี่เสียอีก นางกระโดดดึ๋งดั๋งไปรอบป่า
“เกิดอะไรขึ้นเจ้าเด!” กระต่ายผู้เป็นแม่ชะโงกหัวออกมาถามจากโพรง
“อ๊าย! หนูบอกกี่ครั้งแล้วให้เรียกเดซี่อ่า แต่ช่างมันก่อน! ไฟป่ามานู่นแล้วค่า!!”
สัตว์รอบๆ แตกตื่นทันที ไฟป่าคือภัยธรรมชาติที่น่ากลัวที่สุดสำหรับสัตว์แถบนี้ ที่นี่ไม่มีมนุษย์เข้ามาช่วยเหลือเหมือนป่าอื่น สิ่งที่พวกเขาทำได้คือเอาชีวิตรอด
“ไปเร็ว…หนี” เสียงสัตว์น้อยใหญ่ร้องบอกกันเป็นทอดๆ พวกเขาต้องรีบเอาเพียงของที่จำเป็นและไปให้เร็วที่สุด
“แม่ไปก่อนนะ เดี๋ยวหนูจะไปอีกฟากว่ามีตัวอื่นอีกมั้ย”
กระต่ายตัวแม่พยักหน้า ถึงเดซี่จะสาวแต่เดซี่ก็เอาตัวรอดเก่ง แม้จะโง่เรื่องผู้ชายไปหน่อยแต่แม่ก็วางใจปล่อยไป เธอพาลูกๆ ตัวที่เหลือลี้ภัยไปที่แม่น้ำ ที่นั้นมีเขื่อนของพวกบีเวอร์อยู่ พวกเขาจะปลอดภัย
ทางด้านเดซี่ นางก็กรีดร้องตลอดทางตามหาผู้รอดชีวิต เจอลุงหมีที่ยังนอนหลับในถ้ำด้วย เกือบตายแล้วมั้ยล่ะลุง ดีนะมีนางฟ้างามๆ มาโปรด นอกนั้นก็มีเพียงนกและกระรอกที่หวงรังเท่านั้น
“พี่ฮะ!” เดซี่หูตั้ง มองหาต้นเสียงจนเจอเข้ากับกวางน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูจนใจเจ็บ
ต๊าย~ เรียกแม่สิลูก
“ไปเร็วหนูขา ไฟป่ากำลังมาแล้วนะค่า!” เดซี่รีบกระโดดเข้าไปหา ก่อนจะพบว่าน้องขาติดกับขอนไม้
ลูกกวางชะงักเมื่อเห็นว่าสัตว์ใจดีตัวนี้คือกระต่ายตัวน้อยแสนน่ารัก ใจดวงเล็กเต้นผิดปกติไปหนึ่งจังหวะ เจ้ากวางน้อยรีบตั้งสติขอความช่วยเหลือ
“ช่วยผมด้วย…ฮึก” กวางน้อยสะอึกสะอื้น จนใจคนเป็นแม่ทิพย์จะขาด
“พี่จะช่วยหนูเอง ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องร้องนะคะ”
เดซี่พยายามใช้ขาหลังง้างไม้ออกแต่ก็ไม่สำเร็จ ความร้อนลามเข้ามาใกล้ๆ จนแทบสุก เสียงแหลมๆ ร้อง ลุกลี้ลุกลนเอาไม้มามางัดจนขาน้องหลุดจนได้
“หลุดแล้วฮะ!” ลูกกวางร้องดีใจ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วเห็นไฟป่ากำลังมาถึงตัว เด็กน้อยก็ตกใจจนหูลู่ เดซี่ได้สติก่อนรีบกรีดร้อง
“วิ่งหนูวิ่ง!! วิ่งสุดชีวิตเลยค่า!!” เดซี่กรี๊ดแตก ความร้อนพวกนี้กำลังจะทำขนนุ่มๆ ของนางไหม้!
หนึ่งกระต่าย หนึ่งลูกกวางวิ่งหน้าตั้งมาที่แม่น้ำ แม่ช้างที่อยู่ใกล้ริมฝั่ง รีบใช้งวงช้อนพวกเขาขึ้นมาบนหลัง ทันก่อนที่เพลิงมรณะจะลุกไหม้ทุกสิ่งข้างหลัง แม่แท้ๆ ของน้องกวางวิ่งเข้ามาหา ร้องห่มร้องไห้ใจแทบจะขาด ส่วนเดซี่เองก็กระโดดไปหาแม่ที่รออยู่แล้ว ได้รับแครทเคาะหัวหนึ่งโป๊กข้อหาทำอะไรเสี่ยงอันตราย
“เกือบเป็นกระต่ายย่างแล้วมั้ยล่ะ ห้ะ เจ้าเด”
“อ๊าย! เดซี่ค่ะแม่!”
ลูกกวางน้อยมองตามกระต่ายขนสีเทาปุกปุยไม่วางตา เขาอยากขอบคุณพี่กระต่ายจัง ความประทับใจประทับกลางใจเด็กน้อย ลูกกวางแยกไม่ออกเลยว่าหัวใจที่เต้นแรงอยู่ตอนนี้เกิดจากการที่พึ่งผ่านสถานการณ์เสี่ยงตายหรือเป็นเพราะพี่กระต่ายตัวนั้นกัน
ตัวเล็กนิดเดียวแท้ๆ เอาแรงมาจากไหนกันนะ ขนสีเทาพวกนั้นก็ดูนุ่มนิ่มน่าซุกกอด ไหนจะเสียงหวานๆ กับฟันหน้าซี่เล็กๆ แสนน่ารักนั้นอีก ลูกกวางก้มหน้ามองตัวเองในแม่น้ำอย่างเขินอาย หัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรงกว่าเดิม
และแล้วความประทับใจในวันนั้น…
“แต่งงานกับผมนะครับ พี่เดซี่”
สู่การขอแต่งงานแบบสายฟ้าแลบในวันนี้
- Writer
