CHAPTER TWENTY-FIVE:
•••
•••
[ BACK TO SOMEONE POV (Part 3) ]
PAGMULAT ng mga mata ko, ang unang bagay na naramdaman ko ay ang bigat ng katahimikan. Tila may kakaiba sa paligid—walang liwanag, walang hugis na nasasalamin sa mga mata ko. I blinked a few times, trying to adjust, pero wala pa rin.
Madilim.
Napakadilim.
Isang malamig na takot ang bumalot sa akin, tila mas tumitindi sa bawat segundo. “Miss?” I tried to call out, my voice sounding hoarse, weak.
Walang sumagot.
Nilingon ko ang buong kwarto, o sa pakiramdam ko’y nilingon ko. But I couldn’t see anything.
No light. No shadows. Just nothingness.
'Ano 'to?' I thought, panic rising in my chest.
Parang… parang nagising ako sa isang bangungot, pero bakit parang hindi ako tuluyang gising?
Then it hit me, like a wave c
