"Hadi" diye bağırdı bir kez daha. Çantamı elime aldığım gibi odadan çıktım.
"Patlama ya."
"Patlatacağım ben seni şimdi. Geç kalıyorum."
"Tamam, sen burdan gitseydin. Beni bırakmak için tutturdun."
"Çok konuşuyorsun!"
"İyi be tamam. Hazırım ben."
Nihayet diye homurdanmalarıyla birlikte evden çıktık. Apartmandan çıkıp arabaya bindiğimiz de korumalar da bizimle geliyordu. Koray üç günlüğüne göreve gidiyordu, beni de amcasının gözetimine bırakıyordu. Onun olmadığı yerde yalnız kalmam onun için söz konusu bile değildi. Her zamankinden daha ağır korunuyordum. Bu da mirası ne yapacağımı açıkça belirttiğim kağıtları imzalamamla ortaya çıkan bir durumdu. Çok yakında dertsiz başıma dert aldığım için kendi kendime sövebilirdim ama yine de ben en iyi bildiğim doğrulardan birini yapmıştım, hemde
