"Paylaşılmıyor hüzün. Paylaşamam yolu yok bunun. Anlatamam sözü yok bunun. Çekilecek başa geldikçe dertler.
Bir zaman bir yerde, buluşuruz yolu yok bunun. Kavuşuruz yolu yok bunun. Görülecek günü geldikçe" diyordu Candan kulağımın içinde. Yattığım yerde öylece tavanı izlerken Koray'ın sevdiği şarkılardan birini dinliyordu.
"Hangi bahane avutur bilmem" derken müzik kesildi. Çalan telefonumu kaldırdığımda yüzüme geri geldi gülüşüm. Koray arıyordu. Kulaklığı çıkarıp telefonu kulağıma koymamla,
"Seni çok özledim" dedi.
"Efendim!?" dedim idrak sorunu yaşarken. Şapşal şapşal gülüyordum hâlâ.
"Seni özledim"dedi yine. Gülüşüm solup gittiğinde oturur pozisyona geçtim.
" Bende seni. "
" Bende seni ne ya? "
" Bende seni işte Koray. "
" İpek, adam gibi söyle şunu. "
" Böndö sönö özlödö
