Foolish Love

CHAPTER 15

 Naalimpungatan ako ng tumunog ang phone ko. Pupungas pungas na bumangon ako at kinuha yun sa side table.

Unknown number?

"Hello?"

"Isang! f**k!..."

Napakunot noo ako ng mahimigan ang galit at pagkataranta sa boses nya.

"Leroy? " takang tanong ko.

"Damn faster Wallace!... Isang! Papunta kami sa Del Carlos Hospital. Tol stay awake!"

Napabalikwas ako ng bangon at agad na bumaba ng kama. May bumundol na kaba sa dibdib ko.

"Leroy what happened?! S-Si Theo?" Nanginginig kung tanong.

Hinanap ko ang jacket ko at agad tong sinuot.

Parang nawalan ako ng hangin ng naputol ang linya.

Parang TVng nagplay sa utak ko mga negatibong sinaryo.

Nanginig ang buong katawan ko. Tinakbo ko ang palabas ng bahay at naghanap ng masasakyan. Buti na lamang at may tricycle.

Tulo ng tulo ang luha ko habang palapit sa distinasyon. This is my fault. Kung di ko lang sana sya tinaboy palayo baka hindi sya ganito kalala.

Nanoot sa balat ko ang hangin ng gabi. Napapikit na lamang ako ng wala akung pang itaas na panloob. Sinara ko na lang ang zipper ng jacket ko at inakap ang sarili. Agad akung bumaba ng tricycle at tumakbo papasok. Tinawag ako ng driver ngunit di na ko lumingon.

Pumunta agad ako sa reception.

"Ms. Theodore Del Castillo.." Agad kung sabi. Nanginginig ang boses ko.

Tumango agad ang nurse. Naghihintay ako ng marinig ko ang mga halakhak sa kabilang side kung saan ang emergency room.

Una kung nakita ang likod ni Leroy at ng dalawang lalaki habang may pinapalibutan silang nasa kama.

Gumilid ng kunti si Leroy at nakita ko syang nangingiti habang hawak nya ang tagiliran nya. Sa tabi nya ay magandang babae na nakatunghay sa kanya at nakangiti. Sa likod nito ay may isa pang lalaking natatawa rin.

"Ms." Pinigilan ko ang nurse at umiling.

"Ok lang ho.. Wag na." Marahan kung sabi habang nakatingin pa rin sa tagpong iyon.

Huminga ako ng malalim at baliwalang pinahid ko ang luha ko. Paalis na sana ko ng mahagip ako ng tingin nya.

Natigilan agad sya ngunit binaliwala ko yun at naglakad palabas ng ospital.

Tulala akung huminto sa gilid ng kalsada. Wala na yung tricycle na sinakyan ko. Napahawak na lang ako sa noo ko. Kailan ba ko hihinto sa pag iyak?

Napasinghap ako ng may humawak sa braso ko at hinila paharap sa kanya.

"Gabrienna.. What are you_"

Natigilan sya ng masalubong ang titig ko. Pagkabigla at pagtataka ang nasa mukha nya.

Napakurap ako at pabalyang kinuha ang braso ko. Umiwas ako ng tingin at baliwalang pinahid ang luha ko. Huminga ako ng malalim.

Nasulyapan ko ang tagiliran nya at nakita ko ang mantsa ng dugo doon. Bukos dun ay wala na syang galos o pasa.

Nahalata nyang doon ako nakatingin kaya mabilis nya yung hinawakan at tinago. He smell something else. It's strong.

"W-Wala to.. It's just a cut nothing more. Nag over react lang sila Leroy kanina." Assurance nya sa masiglang boses at pagkatawa.

Wala akung binigay na reaksyon at nakaiwas lang ng tingin sa kanya.

Tumikhim sya at lumapit ng isang hakbang.

"Anong ginagawa mo dito? Gabi na ahh. You should sleep by now. Ayaw mo pa namang_"

"I have to go.." Agaw ko sa kanya at tatalikod na sana ng biglaan nyang kunin ang kamay ko. Nanginginig ang kamay nya.

"Teka. I-Ihahatid kita."

Kumunot ang noo ko at humarap sa kanya. Ngumiti agad sya sa akin ngunit kita ko ang lungkot sa mga mata nya.

Nag umpias na namang mamuo ang pesteng luha ko.

"Pumasok ka na. Kaya kung umuwing mag isa." Paos kung sabi.

Nakita ko sila Leroy na nasa Entrance ng Ospital. Nanonood.

"No.. Baka mapahamak ka sa daan.." Saad nya.

Inagaw ko ang kamay ko sa kanya ngunit di nya to binitawan at mas lalo pang humigpit. Di na sya makatingin sa akin at kamay na lang namin na magkahugpong.

Naiinis na ko sa gawi nya. For goodness sake injured sya.

Ilang ko ulit yun ngunit mas lalo lang syang kumapit.

Nahulog na ang luha ko at di ko na mapigilang sigawan sya.

"Theodore! Isa!" Gigil kung sigaw at malakas na tinapik ang braso nya.

Nabigla ako ng makita kung napangiwi sya at muntik ng mapaupo.

Mabilis ko syang sinalo at inakap sa dibdib nya.

Pumulupot agad ang mga braso nya sa akin. Binaon nya ang mukha nya sa leeg ko.

"Buyset ka Theodore! Leroy!" Tawag ko sa kaibigan nya. Hindi ko sya kayang buhatin.

Mabilis na lumapit sila Leroy at inalalayan sya.

Lalayo sana ako sa kanya ng umakap agad sya sa bewang ko habang habol ang hininga.

Nagtinginan kami ni Leroy bago sya ngumiti sa akin. I just sigh.

Hindi sya bumitaw sa akin habang papasok kami sa hospital. Nakatitig sa akin ang kasama nilang babae habang nakakunot noo. Umiwas ako ng tingin.

Alam kung nagtataka ang mga kaibigan nya. Si leroy lang ang nakakaalam sa akin. Mukhang hindi nya ko binanggit sa mga kaibigan nya because of our history.

Inalalayan ko ang ulo nya ng hiniga namin sya sa hospital bed. Nakatitig sya sa buong mukha ko at parang ako lang ang nakikita nya.

Aalis na sana ko dahil andyan na ang nurse ng lumingkis ang mga braso nya sa bewang ko at hinila na lang ako basta palapit. Napasubsob tuloy ako sa kanya. Hindi nya alintana ang sugat nya sa tagiliran dahil sumiksik sya sa dibdib ko habang may ngiti sa labi nya.

Nag init ang mukha ko ng masulyapan ko ang mapanuksong tingin ng Nurse na naglilinis sa kabilang side kung saan ang sugat nya habang sa paanan ay sila Leroy na nanonood.

Wala akung nagawa kundi akapin ang ulo nya at haplusin ang naka ponytail nyang buhok.

Malapit ng matapos ang Nurse sa pagpapalit ng binda nya ng maramdaman kung kinakapa nya ang likod ko. Damn.

Pasimple kung sinapok ang ulo nya para matigil sya. Ngumiti ako sa Nurse ng matapos sya.

Hihiwalay na sana ako sa kanya ng di sya bumitaw at mas lalo nya kung yinapos.

"Leroy.. Close the curtains. Sa labas kayo maghintay." Utos nya without opening his eyes while leaning on me.

May simpatya sa tingin ni Leroy bago sila sabay sabay na lumabas at sinara ang kurtina.

Inalis ko agad ang yakap ko sa kanya pero bigla nyang kinapa ang likod ko pababa.

"What the.. Theodore!" Galit na saad ko at tinulak ang kamay nya palayo.   

"Wala kang bra Gabrienna. Damn. May short ka ba?! Bakit ka pumunta dito ng walang panloob? " galit nyang pabulong. Namumula ang pisngi nya at tinga. 

I cross arms hiding my boobs.

"Leroy called me while I'm asleep. Nataranta ko so I didn't noticed, nakajacket naman ako ok " Rason ko.                              

He didn't talk and just stare at me, nagtitigan lang kami and I notice his twingkling eyes and hiding smile on it. Halatang natutuwang nandito ako.

Napapakurap na umiwas ako ng tingin ng makita ko ang pag angat ng gilid ng labi nya.

Binagsak nya ang ulo nya sa unan habang napapapikit ng mariin ngunit may ngiti na sa labi nya. Like its really hard for him to this kind of situation.

I side my body to hide my reaction a bit so he didn't saw my painful gaze to him. I heard him sigh heavily.

"Do I need to go here just to have your care and concern? " I heard hurt and laugh both in his voice.

May bumara sa lalamunan ko. He starting again and it makes me feel guilt more for doing this to us.

"Di ba pwedeng mahal mo na lang ko kaya ka andito sa harap ko Gabrienna?.." His voice trembling.

"I love you..." Rason ko.

"Putang pagmamahal yan bakit di ko maramdaman!? Why can't you be with me!! "

"You know why Theodore! Bakit hindi mo maintindihan!?" Singhap kung iyak sa kanya making him seat on the bed. Parang wala nga syang sugat sa tagiliran.

"Sila yun Gabrienna! f**k them! Wala tayong ginagawang masama! Dad is dead and we never!..."

"I should go.." I cut him ready to go out when I saw how he panic and terrify to heard it from me.

"Sandali Gabrienna! " He ready to got up but I ignore him. I can't stay here anymore.

"D-Dito ka lang! Gabrienna! Sandali! Ugghh.. Wag kang umalis! Sandali lang!"

Nahihirapan syang umalis sa kama at pilit akung inaabot buti na lang at pumasok si Leroy ng makita akung palabas.

Alam kung narinig nila ang pag uusap namin and the way their glare at me makes me want to go out..

Rinig ko ang pag awat ni Leroy at ng iba habang pilit nyang kumakawala at sigaw ng sigaw sa pangalan ko.

Napapatakip ako ng bibig na pinilit kung lumayo sa kanya habang walang paawat ang mga luha ko. Everything of my being tremble with his whine and shout, his remorse and pleading for me to come back.

Pilit kung hindi lumingon at tingnan ang mga nagkakagulong tao sa emergency, how the nurses and doctors tend those commotion.

Sa gitna ng mga yun ay napahinto ako because I saw his Mom watching him on my back.

I saw how she cried watching him but didn't go near, na parang natatakot syang lumapit, na parang ang sakit sakit na makitang ganun ang anak nya that she can't go to him without breaking him more.

"Gabrienna! No! f**k you! Get off! Gabrienna! "

Napasinghap ako ng marinig ko ang kalampag at mga umurong na gamit sa likod ko making me turn around.

I saw him on the floor with Leroy hugging him while struggling to go to me. Hindi na makalapit ang iba dahil sa pagwawala ni Theo. I saw how his hurt watching me with those tears. Para syang batang umiiyak at kumakawala para humabol sa akin. Wala syang paki alam kahit magusot ang damit nya o tingnan sya ng iba na parang nababaliw na. He reaching his hand to me. 

Napapaiyak na lang na binaba ko ang mga kamay ko at humarap sa eksinang yun. I saw how Leroy hurt watching us both.

Binitiwan nya si Theo at hinayaan itong tumakbo palapit sa akin pero ilang hakbang lang ang nagawa nya at napaluhod na dahil sa sugat nya sa tagiliran.

I run to him to catch him a bit. He desperately hold me when I go to him. He hold me like a life line and how he keeps his tights arms around my body.

Sumiksik sya sa akin and sigh heavily while breathing so hard and crying none stop. I cried with him hugging him tightly while his face hiding between my shoulder and neck.

"Stop it... Tama na. Hindi na ko aalis..." Hikbi kung bulong carrying his back and hair.

He just silently cry and never let go.

Kahit na inalalayan kaming tumayo nila Leroy at sinabi ng Doctor na pwede na syang makauwi ay hindi sya bumitaw.

Kahit sila Tiyo at Lola ay dumating ng madaling araw ay hindi ako nahiwalay sa kanya. He seems so exhausted but never let me go. Kapag lumuluwag ang hawak nya ay mas lalo nya yung hinihigpitan. 

I saw how they talk while we lay down on the bed. Until then, Her mother decided to take me with them for awhile.

Kasama nila kung umuwi sa mansion nila. His head resting on my shoulder while hugging my waist while his mother is on the passenger seat, hindi nya ko kinakausap man lang at malamig pa rin ang pakitungo sa akin. Umuwi sila Leroy after that.

Sa gitna ng byahe ay alam kung di pa sya tulog dahil sa mas pagsiksik nya parati pag may roong space sa pagitan namin.

Hinaplos ko ang buhok nya at umayos ng kunti sa pag upo. I heard him groan helding me close again. I sigh.

"Sleep now Theodore.." Mahina kung saad.

I saw his Mom glancing us.

"Your Mad?" his rasp voice reach my ears.

I look down at him, he already staring at me sadly.

"No... but don't do that again "

Sinandal ko ang gilid ng ulo ko sa kanya.

"Do what?" he act innocently said. Seems like he didn't mind acting like that again. His eyes are close.

"Begging.. " Bulong ko looking away. I saw his mom whipping her tears silently. How can we stay this way if all of us are hurting so much?

"I love you..." He suddenly said ignoring my words.

I gasp some air and really to cry again. He didn't let this easy for me ever.

"I know.. I love you too." I heard my voice c***k in the last words but I ignore it and kiss his temple.

I saw his smile and hug me tightly. That night, we sleep together to his room until noon. Hindi sya nagising kahit ng sinundo ako ni Tiyo.

The last time I saw him watching me from his room and I'm ready to go again, away from him.