CHAPTER 13

1936 Words
  Mas lalo akung napayuko ng makita ang pagkawala ng reaksyon nya. Nanginginig ang mga kamay ko ngunit hindi sa lamig ng simoy ng hangin. Natahimik kami ng ilang  sandali hanggang sa di ko natagalan. "I-I'm sorry." bulong kung sabi bago tinatagan ang loob na tumalikod sa kanya at naglakad. "Gabrienna! You can't do this to me! Hindi mo ko pwedeng sabihan na layuan kita! Gabrienna! " Galit nyang sigaw at parang binulabog nya ang buong gabi.. Tinakpan ko ang bibig ko ng likod ng kaliwang kamay ko ng napahikbi ako at pikit matang tumakbo  palayo. Ng makarating ako sa bahay ay mabilis kung nilock ang gate at patakbong umakyat ng hagdan. "Gabrienna!" Kinalampag nya ang gate at gustong pumasok. Huli ko syang nasulyapan na nakatingala sa akin at hinahanap ang lock ng gate. I saw hurt in his eyes. Mabilis kung sinara ang pinto at nanghihinang sumandal dun. Umalog ang balikat ko at pilit na humawak sa siradura ng pinto para kumuha ng lakas. Narinig ko ang sigaw nya at ang pagpipilit na pumasok. Inaawat sya ni Leroy at ng driver nya. Sa luhaan kung mukha ay naaninag ko si lola at tiyo na nag aalalang tumitig sa akin. Mabilis akung tumak  bo palapit kay Lola at inakap sya. Hindi ko na mapigilang umiyak ng husto at dun ko binuhos ang lahat ng sama ng loob ko. Tulala lang akung nakahiga sa kama habang pinagmamasdan ang tumatagos na liwanag papasok sa  kwarto ko. May kumatok sa pinto bago ito bumukas. "Apo... Gising ka na ba? Halika na't kumain ka. Mula kahapon ay wala pang laman nyang tyan mo" Nag init ang gilid ng mata ko. Kahit gusto kung bumangon ay hindi ko kaya. Lumundo ang kama at may humaplos sa buhok ko. "Hindi ko tatanungin ang nangyari kagabi pero maling iwasan ang tao kung wala itong naging kasalanan sa'yo. Lalo na't mahal mo. Sinasaktan mo sya ng husto sa ginagawa mo." Lumandas ang luha ko pababa sa ilong at kabila kung mata. "Yung binatang Del Castillo.. Sa loob ng apat na taon ay araw araw yung dumadalaw dito. Minsan nga'y  dito na yun natutulog. Nakikiusap na dito sa kwarto mo pumasok. Hindi ko alam ang namagitan sa inyo  ngunit nakikita ko ang lalim ng damdamin sa iyo ng batang iyon. Aba'y buong gabi ba namang tumayo sa harap natin." Biro nya sa huli. "Lola.." Paos kung tawag. Parang hindi ko na kilala ang boses ko. "Apo.. Sa tingin__" "Anong gagawin mo kung.. Nalaman mo yung tatay mo pinatay yung tatay ng mahal mo?" Garalgal kung  sabi. Natahimik sya at napatigil sa paghaplos sa buhok ko. Pilit akung umupo at humarap sa kanya. Nakita ko ang pagkabigla sa mukha nya. Kahit pala buong gabi akung umiyak hindi pa rin pala nauubos dahil ang sunod sunod na patak ay hindi  ko nakayanan. Sa tindi ng sakit ay parang napuputulan ako ng hininga sa bawat salita. "L-Lola.. S-Si D-Dad... Si Daddy..." Pigil iyak kung sabi na parang wala ng hangin ang nasasagap ko dahil  sa pagalon ng balikat ko. Sa loob ng ilang taong pagtatago ng sakit at pighati ng katutuhanang ako lang ang nakakaalam bukod  kay Mom ay ngayon ko lang to nailabas. Ang paghagulgol ko ay rinig sa buong kwarto at ang sakit ay hindi ko na matago.  "Ohhh Apo!" Bulalas ni lola at naiiyak na inakap ako ng mahigpit. Kumapit ako sa braso nya at dun kumuha ng lakas. "S-Si Dad... He admitted to to Mom that he planned to k-kill T-Theo's Dad after we move out. I heard them. Lola I heard them talking. What what should should I do?!  Huh?! My Mom have have an affair with him before.  Kaya pala.. Kaya pala ganun na lang kagalit  silang lahat sa isa't isa because of it!" “Apo.. Kailan mo nalaman? Alam na ba to ng Mama mo?" Umiling ako at sumagap ng hangin. Bumitaw ako sa kanya. "H-Hindi po.. Wala silang alam na alam ko na. Ang ang iniisip ko ay kung kaya kung.. Kung kaya kung isuko si D-Dad." Napahikbi ako at napasuklay sa buhok ko. "B-Baka naman hindi natuloy yun at at iba ang gumawa. Alam mo namang madaming kalaban ang mga  Del Castillo apo." pagpapalakas ng loob nyang sabi. Napatulala ako sandali at napangiti na lang ng pilit ngunit ang panlalabo ng mata ko dahil sa luha ay  sobra sobra ang sakit. "Wala lead yung mga police sa aksidente ng Matandang Del Castillo L-Lola.. Nawalan ng break ang sasakyan nya pagkatapos ay nabangga ng isang truck at tumaob ng ilang  beses. It's too clean to conclude that it's a crime. Na planong maaksidente sya at mamatay sa unang  bangga palang ng sasakyan. I investigated it for 2 years and it's the evidence saying that it's only him and his men. " Napahawak ako sa tapat ng dibdib ko at kinuyom ito ng buong higpit. "A-Anong gagawin ko Lola? Anong gagawin ko?" Hagulgol kung saad habang tinatago ang mukha  sa pagitan ng mga tunod ko. "Do the right thing.. Apo." Napahinto ako at marahang nag angat ng tingin sa kanya. Mas lalo lang nabasa ang mukha ko ng makita ko ang sakit at pagluha ng lola ko. Nanginginig ang mga kamay na hinawakan nya ang mukha ko at pilit na ngumiti sa akin. "Kahit paulit ulit mong sabihin na ayaw mo, gagawin mo yun kasi yun ang tama. Kahit masaktan tayong  lahat sa disisyon mo, gagawin mo yun kasi yun ang tama." "K-Kahit.. Kahit mawala sa akin ang lahat?" Putol hininga kung sabi. Umiling sya at pinunasan ang luha ko. "Andito ako.. Kami ng tiyo mo. Hindi ka namin iiwan kahit anong mangyari. Andito lang kami para sayo.  Mahal na mahal ka namin." Madamdamin nyang sabi at hinalikan ang noo ko. Napahawak ako sa dalawa nyang kamay at pumikit. Mawala man ang lahat, kakayanin ko dahil may nag hihintay sa akin para gawin ang tamang disisyon. Napalunok ako at nanginginig ang kamay na humawak ako sa straps ng bag ko habang nakatingala sa  magarang arko. "Ms. May kailangan po kayo?" Napaharap agad ako sa guard at naglakad palapit. "Gusto...gusto ko po sanang makausap si Mrs. Del Castillo? P-Paki sabi Si.. Si Gabrienna Olvidar po." Kinakabahan kung sabi. Tumitig sa akin ang guard bago ngumiti. Ngumiti ako ng pilit. Nakailang buntong hininga na yata ako at hinga ng malalim habang nag hihintay sa living room. Ayukong tiningnan ang kabuuan ng buong Mansion dahil mas masasaktan lamang ako. Nanginginig ang kamay kung kuyom na kuyom sa kandungan ko. "Hindi ka ba sinabihan na bawal ang Olvidar dito?" Nanlaki ang mata ko at mabilis na bumaling sa ginang. Tumayo agad ako at yumuko ng kaunti. "M-Magandang umaga ho. Ma'am!" Utal kung sabi bago tumitig sa kanya. Malamig ang ang tingin nya sa akin at pinakatitigan ako mula ulo hanggang paa. Trina Gin Del Castillo is very beautiful yet so Intimidating. Kahit halata mo sa kanya ang lungkot ay makikita mo pa rin na may kung ano sa kanya. Kung di lang ako nagkalakas loob ay baka di ko sya  masalubong man lang sa mata. She sigh before going near me and seated infront of me like a Queen. "If your here because of my son. Then may be, it's time for us to talk. " malamig nyang sabi. Umupo ako at pinaglaruan ang kamay. Napalunok ako at huminga ng malalim. "You know very well that I don't like you for my son. Mas gugustuhin ko pang mahalin nya ang isang  katulong kisa sa'yo. Sana nga lang at nagstay ka na lang sa lugar na malayo sa anak ko because seeing  him right now doesn't help but to hate you more!" Napapikit ako sa sigaw nya at napayuko. Mabilis na pumatak ang luha ko sa likod ng kamay kung  nakakuyom. I feel her Angry, hatred rather. Hurt. Pain. "Kayong dalawa ng nanay mo ang sumira ng lahat ng meron ako! Ang dignidad ko, ang pagiging asawa ko, at pagiging Ina ko! Kaya anong karapatan mong humarap sa akin na parang mas ikaw ang nasasaktan?! " Nanggagalaiti nyang sigaw. Napakagat labi ako at tumango.  A-Alam ko po.." Garalgal kung sabi. "Wala kang alam! You are just a w***e who seduced my son! Parihas lang kayo ng Nanay mong p****k!" Umalog ang balikat ko at pinilit na humarap sa kanya. Pulang pula sya at may luha ng namumuo sa gilid  ng mga mata nya. "Please.. B-Bigyan nyo ho ako ng time. H-Hindi ko ho kayang iwan sya ng nasisira ang buhay nya.           H-He thinks that that His life depends on me. N-Natatakot ho akung hindi nya makayanan sa susunod na aalis ako.. N-Nakita ko syang walang naging direksyon ng mga nakaraang buwan. A-Alam kung hinahayaan nyo sya sa gusto nya but please. Hindi nya kakayanin.." Hindi ko natuloy ang  sasabihin ko dahil sa malakas ng sampal. I gasp so loud and sod dropping my head down. "How dare you to say that to me?! Alam ko ang makabubuti sa anak ko! Ang lakas din ng loob mong  sabihin na hindi sya mabubuhay ng wala ka! Grita!" Hysterical nyang sigaw. "P-Po?" "Ilabas mo ang babaing to! Tawagin mo ang mga guard!" Natatarantang umiling ako at mabilis na lumuhod sa harap nya. Napasinghap ang katulong at natigilan si Mrs Del Castillo. Nanginginig na hinawakan ko ang binti nya. "Kilala ko ho siya mula pagkabata. His careless about everything. He wants what he wanted. He does  what he pleased. He never aloud everything slipped on his hands. K-Kahit ako Mrs. Del Castillo. N-Nakita nyo sya for almost half of his life but he never showed you anything about his sides. Alam ko yun  because I always in his side. Mula sa pagsimula ng umaga at pagkatapos ng gabi.. Hindi sya susunod sa kahit sino a-alam na alam ko yun. Matigas ang ulo nya. He never tame. P-Parang awa nyo na... G-Give me three months. Three months for both of us pagkapatapos ay lalayo ako kahit ang buong pamilya ko." Natatakot kung sabi. Yumuko ako at dun umiyak. "Anong mapapala ko sa paghingi mo ng oras?! Mas lalo mo lang syang ikukulong sayo!." Mabilis akung umiling at tumingala sa kanya. "No. He will understand all the things that should be free. Na hindi pwedeng palagi akung nandito.  Sa tabi nya. Na hindi nya na ko pwedeng hanapin. He will be your Son who will stay by your side.  Hindi ka nya iiwan. " naiiyak kung pahayag. Ako ang mas lalong nasasaktan sa mga sinasabi ko. "Why should you do that? Do you really love my son that Much?" malamig nyang tunghay sa akin. Napasinghap ako at pilit na ngumiti sa kanya. "I will give him everything he should have even if I lose everything what I need. He loves me more dearly,  so I'll give my love unconditionally." I compose myself and gulp and weep my tears away trying to face her even though I don’t have any dignity anymore. For all of us, this is for all of us. Tumayo ako at magalang na humarap sa kanya. "After 3 months. He will need you more than anything Ma'am. Maraming salamat po." Paos kung sabi bago  nagmadaling kinuha ang bag at umalis. Tulala akung naglakad palabas ng hacienda. Napa upo na lang ako sa kalsada at dun umiyak. Parang nawala ang buong mundo ko at napalitan ng walang humpay na dilim at sakit. Kung ganito magmahal bakit nakakaubos naman? All I want is to have peace in mind and learn to experience life but not this way. I don’t want this way, but I don’t have a choice. I don’t really have a choice. 
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD