Prologue
522 Words
"Sino ang nagbigay sa'yo ng karapatang guluhin ang buhay ko, ha? Sino ka para pangunahan ako sa kung ano ang dapat kong maramdaman, ha?" Sigaw ni Justin sa babaeng hinatak niya sa braso, halos panggigilan sa galit.
"Pasensya ka na, Sir Justin, kaya ko lang naman nagawa iyun kase akala ko...." Naputol ang dapat pa sanang sasabihin ni Rica nang itulak siya ni Justin pasandal sa dingding ng elevator, saka may pinindot sa button para pigilan ito at manatiling nakasara.
"You dare to mess with me, Lady Kaya? Panindigan mo. Pinakialam mo ang nais puso ko, kaya buhayin mo. Pinaghimasukan mo ang desisyon ko, kaya ibigay mo ang hinahanap ng katawan ko. Pay for everything that you have ruined." Galit na sabi ni Justin, saka pasakalit na hinawakan ang leeg ni Rica at saka hinalikan na parang isang bayarang babae. Mapagparusang halik ang ibinigay niya dito sa babaeng kinasusuklaman at hinahanap sa mahabang panahon.
Itinaas niya ang kamay ng babae sa uluhan nito saka galit na hinablot pabulas ang suot nitong light blue blouse.
Pagkatapos ay pagalit din niyang nililis ang miniskirt nito paitaas hanggang sa makapa niya ang garter ng panty ng babae. Doon ay mabilis na ipinasok ang kamay, saka malikot na ipinasok ang gitnang daliri sa butas na nakapa.Sa hayok na paraan at sa galit na damdamin. Pinagpakasasaan ni Justin ang nakabuyangyang na dibdib ng babae habang mabilis na iginagalaw padiin ang daliri sa pinasok na lunggang may mainit na katas
Nang makitang lumuha ang babae matapos niyang lamasin nang lamasin ang kanyang mapagparusang kanang kamay ang dibdib nito, napamura si Justin.
"Shi*t..." Sabi ng binata, saka biglang inalis ang daliring nakapasok sa panty ni Rica at binawi ang isang kamay sa dibdib ng dalaga.
"Sh*t..sh*t.. I hate you. I f*cking hate you." Sabi ni Justin, itinulak ang dalaga palayo sa kanya, saka pagalit na pinindot ang elevator para magbukas.
Saktong nasa ground floor na magbukas ang pinto at maraming tao ang nakaabang, kaya biglang tumalikod si Rica dahil sa ayos niya at pasimpleng inayos ang sarili habang si Justin naman ay parang casual lang na binati ang mga empleyado. Nakarating na sa dulong floor ang elevator, pero hindi pa rin gumagalaw si Rica. Sa pagkakataong iyon, doon pa lamang, nang-sink in kay Rica ang kahabag-habag na kapalaran. Ang kahihiyan at ang napakababang turing ni Justin sa kanya.
Gustuhin man ni Rica na ipagtanggol ang sarili na dapat niyang gawin, alam niyang may pagkakamali rin siya, ngunit may dahilan ang lahat at may mga pangyayaring nang-udyok sa kanya upang gawin iyon. Ngunit ang nakitang poot ni Rica sa mga mata ni Justin ay sapat na para ma-realize niya na ang paliwanag o katwiran ay walang puwang sa puso ng lalaki.
Nanatili itong nakatalikod at nakayuko habang patuloy at tahimik na umiiyak. Sa isang pagkakamali niya sa isang gabing iyon.Habang buhay pala niyang pagdudusahan ang parusa.
Bakit ganun? Ako na nga ang nahirapan? Ako na nga ang walang napala. Bakit hanggang ngayon, dalawang taon na ang nakakaraan, ay nakasunod pa rin ang bangongot na iyon sa kanya?Hindi maiwasang questionin ni Rica ang nasa itaas.
"Bakit hindi patas…? Bakit hindi patas…?"
- Writer
